Prikaz 13–24 od 34 rezultata

Izlagačka politika beogradskih likovnih galerija

U okviru ovog istraživačkog projekta, Dragana Martinović daje prikaz izlagačke politike četiri likovne galerije koje se nalaze u sklopu najvećih i najstarijih ustanova kulture Beograda: Galerije FLU, Galerije SANU, Likovne galerije KCB i Galerije „Artget“. Za sagledavanje postavljenih problema, ali i šire situacije u kojoj se nalazi vizuelna umetnost, korišćen je standardizovani upitnik u elektronskoj formi. Pomoću ovog instrumenta, bilo je moguće dobiti konkretne podatke o statusu, finansiranju, prostornim i tehničkim resursima, ljudskim resursima, stručnim poslovima, programima i publici, saradnji, kao i prioritetima i problemima u radu galerija. Dobijeni odgovori bili su ujedno i osnova za izradu istraživačkih pitanja korišćenih prilikom razgovora sa upravnicima i kustosima galerija. Celovitosti istraživačkog projekta doprinelo je anketno ispitivanje posetilaca ove četiri galerije. Na osnovu istražene kulturne politike ovih galerija, funkcionisanja menadžmenta, PR-a i marketinga, kao i na osnovu ispitane strukture i karakteristika njihove publike, autorka je sagledala izlagačke profile i standarde izlaganja odabranih galerija. Dala je i predloge mera koje mogu da utiču na rešavanje postojećih problema, kao i na poboljšanje rada naših eminentnih galerija. Na početku publikacije nalazi se Sadržaj, a u okviru publikacije i tabelarni prikazi rezultata istraživanja.

Kultura i radni život – Iskustva šest evropskih zemalja (Svet kulture 3)

Istraživanje pod nazivom „Kultura i radni život“ započeto je 1975. godine, a obavljeno je u okviru Organizacije Ujedinjenih Nacija za obrazovanje, nauku i kulturu (Unesko). Radnu grupu iz Jugoslavije predstavljali su: Stevan Majstorović Veselin Ilić, Branimir Stojković iz Zavoda za proučavanje kulturnog razvitka. U ovoj publikaciji data je studija, urađena u formi izveštaja za Unesko, u kojoj se raspravlja o uslovima radnog života u šest evropskih zemalja (Belgija, Francuska, Mađarska, Norveška, Švedska i Jugoslavija), odnosno o tome kako radnici u ovim zemljama mogu da utiču na poboljšanje uslova na svom radnom mestu i da nađu zadovoljstvo u radu. Tadašnje rasprave pokazuju da postoji velika povezanost između kulture i radnog života. Smernice za zajedničko proučavanje kulture i radnog života polaze od saznanja da su aktivnosti u neposrednoj sredini čoveka način da se omogući većem broju ljudi da učestvuje u kulturnom životu. Kulturne delatnosti na radnom mestu mogu da pruže veće mogućnosti grupama koje su, iz finansijskih, društvenih ili fizičkih razloga, sputane u razvijanju kulture. Stoga je pred radne grupe bio postavljen zadatak da se prikupe i analiziraju iskustva i predlozi iz pomenutih zemalja kako bi se primenili u svakodnevnom životu, podstakli konkretnu akciju u okviru radnog života i radnog mesta, i otvorili mogućnost za razvijanje nove dimenzije kulturne politike. Učesnice u zajedničkom proučavanju imaju različite društvene sisteme, pa otuda imaju i drugačije pristupe i način delovanja na području kulture i radnog života. Izveštaj je podeljen na četiri dela: prva i poslednja glava odnose se na pitanja šta je kultura, radni život i kako radni život može da se preobrazi zahvaljujući kulturnim aktivnostima; ostale dve glave sadrže izveštaje o uslovima, iskustvima i osobenostima u organizovanju radnih sredina u šest zemalja učesnica, uz zanimljive primere. Na početku publikacije je Sadržaj, na kraju su zaključci i predlozi, a potom i Prilozi.

Kulturna politika nacionalnih muzeja u Srbiji

Ciljevi koje je Dragana Martinović postavila u ovom istraživačkom projektu su: jasnije sagledati misiju, viziju, ciljeve muzeja; ispitati stanje u domenu njihovog kratkoročnog i dugoročnog planiranja programa i projekata; ispitati stanje u njihovoj administrativnoj, upravnoj i zakonodavnoj strukturi; ispitati načine njihovog rada sa publikom, organizovanje PR i marketing aktivnosti; istražiti institucionalnu saradnju i razmenu naših nacionalnih muzeja. Na osnovu istraživanja sprovedenog u trinaest muzeja od republičkog značaja, autorka je iznela analizu opštih stavova i ciljeva kulturne politike ovih muzeja, kao i pravila, mera i metoda njihove poslovne politike, a predložene su i moguće strategije i aktivnosti ovih institucija u oblasti kulturnog nasleđa. Na početku publikacije dat je Sadržaj.

Kulturna situacija u Beogradu i Srbiji

Ova publikacija predstavlja osnovu za diskusiju održanu na skupu „Sadašnjost i budućnost kulture u SR Srbiji“. Za formulisanje istraživačkog zadatka poslužila je ideja da se u Beogradu do ulaska u treći milenijum ostvari jedinstveni kulturni kompleks ustanova i objekata kulture koji bi doprineo ublažavanju siromaštva ljudi, upotpunjavanju praznine u kulturnom nasleđu na prostoru Beograda i Srbije, približavanju svetskog kulturnog nasleđa širokim slojevima naroda itd. Cilj je bio da se našem čoveku učini dostupna naša nacionalna kultura, da na raspolaganju stručnjacima i omladini bude zbirka dostignuća u svim oblastima kulture i nauke, da se tokom naredne dve decenije obezbede nova radna mesta i sl. Želja je bila da, razvojem svih delatnosti i povezivanjem stvaralačkih snaga zemlje, ovaj kulturni kompleks postane poput glavnog kulturnog centra Beograda koji bi „zračio“ na celu Srbiju, pa i na širi jugoslovenski prostor. Zato je i postavljeni cilj istraživačke studije, koju su sproveli Ružica Rosandić i Milivoje Ivanišević, bio snimiti kulturnu situaciju u Srbiji i Beogradu i izraditi pregled kulturnih potreba. Materija je izložena u tri poglavlja. U prvom delu je prikazana društveno-ekonomska osnova kulturne situacije: socio-demografski razvoj, organizacioni oblici kulturnog života i ekonomski položaj kulture; u drugom delu su izložene osnove razvoja i aktuelno stanje u oblasti knjige i čitanja, zaštite kulturne baštine, pozorišnog i muzičkog života, likovnog stvaralaštva, kulturno-obrazovne delatnosti…; u trećem poglavlju izložene su zajedničke osobenosti uslova rada u ustanovama kulture. Analiza je, pre svega, ukazala na odsustvo planski usmeravane i dosledno sprovedene društvene akcije u oblasti kulture, na neizgrađenost funkcionalnih sistema i oblika povezivanja zasnovanih na načelima sistema interesnog organizovanja, na neujednačenost ekonomskog položaja kulture, na neracionalno korišćenje postojeće materijalne osnove delovanja, na nedostatak prostora, broja zaposlenih u kulturi, opreme itd. Na početku publikacije dat je Sadržaj, a u okviru istraživanja nalaze se tabele i grafikoni.

Kulturne politike gradova Srbije – Kulturni resursi grada Novog Sada

Publikacija je nastala kao deo šireg istraživačkog projekta „Lokalne kulturne politike“ koji je sproveden u Zavodu za proučavanje kulturnog razvitka 2009/10. godine, obuhvativši 21 lokalnu samoupravu sa statusom grada. Tom prilikom izostavljeni su gradovi Beograd i Novi Sad, polazeći od pretpostavke da njima treba posvetiti posebna istraživanja, s obzirom na činjenicu da imaju najbrojniju kulturnu infrastrukturu. Sledeći osnovnu ideju i metodologiju šireg istraživačkog projekta, istraživanje „Kulturna politika Grada Novog Sada“ je imalo za cilj mapiranje aktivnih aktera u kulturi Novog Sada i njihovih osnovnih resursa. S tim u vezi, zamisao autora i koordinatora istraživanja bila je da se prvenstveno obuhvate gradske ustanove kulture. Takođe, zbog obimnosti kulturne infrastrukture grada Novog Sada, osnovni kriterijum da se akteri pozovu za učešće u istraživanju bio je da deluju samostalno i da imaju status pravnog lica. Mapiranje osnovnih resursa aktera u kulturi grada Novog Sada vršeno je kroz upitnike prilagođene različitim akterima (muzeji, galerije, biblioteke, arhivi, pozorišta, polivalentni centri, udruženja i dr), a prikupljeni podaci se odnose na period 2007–2009. Dodatne informacije dobijene su putem polustrukturisanih individualnih i grupnih intervjua koji su vođeni sa donosiocima odluka na gradskom nivou, predstavnicima ustanova kulture i udruženja u kulturi. U publikaciji je predstavljen resor kulture u gradu Novom Sadu za koji je zadužena Gradska uprava za kulturu, a zatim slede prikazi ustanova kulture i udruženja, bazirani na tekstualnim, tabelarnim i grafičkim prikazima njihovih osnovnih resursa. Podaci prikupljeni za grad Novi Sad korišćeni su u publikaciji „Kulturni resursi okruga Srbije“ u formi komparativnog prikaza opština i gradova kao okružnih centara.

Kulturne politike gradova Srbije – Kulturni resursi gradova

Trotomna publikacija „Kulturne politike gradova Srbije“ (1. Kulturni resursi gradova – uporedni prikaz; 2. Kulturni resursi gradova: Valjevo – Niš; 3. Kulturni resursi gradova: Novi Pazar – Šabac) predstavlja krajnji produkt istraživačkog projekta „Lokalne kulturne politike“ sprovedenog u okviru Zavoda za proučavanje kulturnog razvitka tokom 2009. i 2010. godine. Studija je rezultat sveobuhvatnog mapiranja stanja, problema i resursa u kulturi na nivou gradova. U publikaciji je prikazana analiza kapaciteta, aktera i načina sprovođenja kulturnih politika u 21-oj lokalnoj zajednici u Republici Srbiji. Cilj istraživanja bio je obezbeđivanje empirijskih podataka za izgradnju javnih politika baziranih na činjenicama. Projekat je takođe koncipiran sa idejom pružanja podrške procesu decentralizacije u oblasti kulture. U prvoj knjizi dat je uporedni prikaz lokalnih kulturnih politika, a podaci su prikupljeni kombinovanjem metoda intervjua, ankete, fokus grupa i analize dokumenata. U posebnim poglavljima predstavljeni su i uporedni podaci prema tipu ustanova, a potom je dat prikaz stavova zaposlenih u ustanovama kulture, kao i građana – o stanju u kulturi u njihovim gradovima. Na kraju je dat pregled međuresorne saradnje u oblasti kulturnog turizma. Druga i treća knjiga sadrže deskriptivnu analiza stanja u kulturi za 21 grad. Sva tri toma sadrže obilje podataka o kulturnim prilikama u gradovima Srbije s početka XXI veka, sa grafičkim i tabelarnim prikazima. Na početku studije dat je Sadržaj.

Kulturne potrebe i navike građana Srbije

Ova studija je rezultat anketnog istraživačkog projekta koji se oslanja na prethodno istraživanje Zavoda na temu kulturne participacije, iz 2010. godine, a koje je rađeno komparativno u odnosu na istraživanje iz 2005. godine. Projekat je nastao u partnerstvu Srbije, odnosno Ministarstva kulture i informisanja, i Uneska, a u okviru „Indikatora uticaja kulture na razvoj“ (UNESCO Culture for Development Indisators). Opšti cilj autorki istraživanja je opis trenutnog kulturnog ponašanja i potreba građana Srbije. Terenski rad je sproveden krajem 2015. godine, na nacionalnom uzorku od 1.565 ispitanika. Kulturne potrebe i navike dovedene su u vezu sa sociodemografskim karakteristikama, što je ukazalo na razlike u praksama između različitih grupa u uzorku. Sagledani su i razlozi zbog čega građani, kako opšte populacije tako i specifičnih grupa, ne posećuju češće programe iz kulture, a što može poslužiti kao smernica za osmišljavanje aktivnosti za privlačenje publike. Predmet istraživanja je kulturna participacija građana koja obuhvata dve vrste aktivnosti: kulturnu potrošnju (poseta kulturnim institucijama i kulturnim događajima; recepcija umetničkih i kulturnih sadržaja kod kuće); i kulturnu proizvodnju (bavljenje umetnošću, amaterski ili profesionalno). Na osnovu afiniteta građana prema određenim kulturnim programima i učestalosti poseta kulturnim programima, autorke su publiku podelile u četiri grupe: aktivnu publiku, pasivnu publiku, prinudnu publiku i nepubliku. Ova podela određena je za svaki tip ustanova kulture. U publikaciji su dati ključni nalazi i preporuke za unapređenje kulturne politike. U okviru publikacije nalaze se tabelarni prikazi i grafikoni iz kojih se mogu sagledati podaci o kulturnoj participaciji. Na početku je dat Sadržaj.

Kulturni resursi okruga Srbije

Publikacija „Kulturni resursi okruga Srbije“ podeljena je na 25 jedinica, za svaki okrug posebno, uz dodatni komparativni izveštaj stanja u pojedinačnim kulturnim delatnostima (uporedni prikazi muzeja, galerija, pozorišta, polivalentnih centara, biblioteka, arhiva i zavoda za zaštitu spomenika kulture). Studija pruža pregled osnovnih problema kulturne politike u Srbiji, kao i preporuke za njeno unapređenje. Prikupljeni podaci predstavljaju empirijski materijal iz koga se mogu izvoditi različita pravna dokumenta za jačanje organizacionog uređenja kulture u Srbiji (strategije, planovi, uredbe…). Pored podsticaja na strateško promišljanje u kulturi, cilj projekta bio je i umrežavanje subjekata u kulturi, prvenstveno na nivou okruga, a potom i šire – na nacionalnom nivou. Podaci su dobijeni iz primarnih izvora, na osnovu vođenja 1.067 intervjua sa predstavnicima javnog i civilnog sektora u kulturi. Istraživanjem su obuhvaćene 453 ustanove kulture u 144 gradova i opština. Projekat je obuhvatio celu teritoriju Srbije, izuzev grada Beograda, čiji su kulturni resursi prikazani u zasebnoj publikaciji. Obimna prikupljena građa je strukturisana u deset tematskih celina. Navedene oblasti obuhvaćene su uporednim prikazom prema delatnostima, a izložene su i prema teritorijalnom nivou za date okruge. Publikacija pruža sveobuhvatan uvid u stanje kulture u Srbiji za period od 2006. do 2010. godine.

Muzeji Srbije – aktuelno stanje

Ovaj istraživački projekat nastao je iz potrebe da se sagleda stanje muzejskog rada u svim njegovim značajnim aspektima: muzejski objekti, izlagački prostori, depoi, fondovi, dokumentacija, oprema, ljudski resursi, programska ponuda, posetioci, izdavačka delatnost, odnosi s javnošću, saradnja sa drugim institucijama, struktura budžeta, prioriteti i problemi u funkcionisanju muzeja. Podaci prikazani u ovoj publikaciji zasnovani su na informacijama dobijenim iz upitnika koji su bili prosleđeni svim muzejskim ustanovama. Takođe, tu su i analize stručnjaka za pojedine oblasti, koje su bile predmet istraživanja, potkrepljene statistički obrađenim podacima iz formirane baze o muzejima Srbije. Istraživanje predstavlja doprinos jasnijem sagledavanju problema i potencijalnih rešenja od značaja za muzejsku delatnost u aktuelnom društvenom kontekstu. Na početku publikacije je dat Sadržaj, u okviru publikacije nalaze se grafikoni i tabelarni prikazi, a na kraju je predstavljen upitnik koji je bio distribuisan muzejima.

Muzejska publika u Srbiji – Analiza istraživanja

Ovaj istraživački projekat je sproveden iz razloga konstatovane neophodnosti kontinuiranog sprovođenja sistematičnog teorijskog i empirijskog istraživanja muzejske publike kod nas. U okviru ovog istraživačkog projekta, Dragana Martinović je predstavila analizu rezultata anketnog istraživanja muzejske publike u Srbiji. Analiza obuhvata strukturu i karakteristike posetilaca, njihove potrebe, odnos prema samom muzeju i kulturnom životu uopšte, što sve može da utiče na stanje u muzejskim ustanovama, kao i na brojnost posetilaca. U publikaciji su objavljeni i autorski tekstovi članova ekspertskog tima (kustosi i stručnjaci iz nekoliko beogradskih muzeja) koji su učestvovali u izradi upitnika, Takođe, date su preporuke i metode za poboljšanje posete i povećanje broja stalnih posetilaca, odnosno za kreiranje prave muzejske publike kod nas. Na kraju publikacije predstavljen je anketni upitnik koji su ispitanici popunjavali, a u okviru publikacije dati su tabelarni i grafički prikazi rezultata istraživanja.

Noć muzeja kao kulturološki i društveni fenomen u Srbiji

U okviru ovog istraživačkog projekta, Dragana Martinović i Biljana Jokić daju prikaz karakteristika i razvoja kulturne i društvene manifestacije „Noć muzeja“, procenu korisnosti „Noći muzeja“ za unapređenje muzejske delatnosti, kao i rezultate ankete sprovedene među posetiocima ove manifestacije 2012. godine. Autorke iznose integralni prikaz glavnih problema u funkcionisanju muzeja u odnosu na jednodnevnu manifestaciju. Prezentuju i moguća rešenja koja podrazumevaju određene promene u organizaciji i produkciji jedne ovakve manifestacije. Publikacija obuhvata tabelarne i grafičke prikaze rezultata istraživanja. Na početku je dat Sadržaj.

Nove stalne postavke u muzejima Srbije – rezultati analize

U drugom delu istraživačkog projekta o novim postavkama u muzejima Srbije, Dragana Martinović daje rezultate analize stalnih muzejskih postavki u sledećim muzejima: NM Aranđelovac, NM Šabac, NM Leskovac, NM Kruševac, NM Beograd. Izvršen je pregled postojećih i mogućih koncepata novih stalnih postavki muzeja u Srbiji koje su (re)formisane u periodu od 2010. godine do danas, kao i onih u procesu osmišljavanja. Istražene nove stalne postavke posmatrane su sa muzeološke, kulturološke i sociološke tačke gledišta. Pored analize dokumentacije i programskih izveštaja za tri godine unazad, podaci su dobijeni i na osnovu intervjua sa kustosima i kreatorima izložbi. Glavni cilj autorke istraživanja je bio ispitati da li su i koliko nove stalne postavke u našim muzejima koncipirane prema savremenim muzeološkim standardima, koji podrazumevaju i aktivniji i otvoreniji odnos prema posetiocima i celokupnoj zajednici. Što se tiče metodologije istraživanja, korišćena je metoda ispitivanja tehnikom intervjua, i to neusmerenog individualnog intervjua i usmerenog grupnog intervjua (fokus grupe) sa posetiocima novih postavki. Ovim istraživačkim projektom, autorka je želela ne samo da ukaže na mesto i domet narodnih muzeja u Srbiji već i da pokaže da je sasvim primenljiva, moguća i neophodna nova uloga muzeja kod nas uopšte, kako u kulturi tako i društvu. Na početku publikacije dat je Sadržaj, a u okviru publikacije nalaze se grafički prikazi rezultata analize.