Prikazani svi od ukupno 3 rezultata

Kulturne potrebe i navike građana Srbije

Ova studija je rezultat anketnog istraživačkog projekta koji se oslanja na prethodno istraživanje Zavoda na temu kulturne participacije, iz 2010. godine, a koje je rađeno komparativno u odnosu na istraživanje iz 2005. godine. Projekat je nastao u partnerstvu Srbije, odnosno Ministarstva kulture i informisanja, i Uneska, a u okviru „Indikatora uticaja kulture na razvoj“ (UNESCO Culture for Development Indisators). Opšti cilj autorki istraživanja je opis trenutnog kulturnog ponašanja i potreba građana Srbije. Terenski rad je sproveden krajem 2015. godine, na nacionalnom uzorku od 1.565 ispitanika. Kulturne potrebe i navike dovedene su u vezu sa sociodemografskim karakteristikama, što je ukazalo na razlike u praksama između različitih grupa u uzorku. Sagledani su i razlozi zbog čega građani, kako opšte populacije tako i specifičnih grupa, ne posećuju češće programe iz kulture, a što može poslužiti kao smernica za osmišljavanje aktivnosti za privlačenje publike. Predmet istraživanja je kulturna participacija građana koja obuhvata dve vrste aktivnosti: kulturnu potrošnju (poseta kulturnim institucijama i kulturnim događajima; recepcija umetničkih i kulturnih sadržaja kod kuće); i kulturnu proizvodnju (bavljenje umetnošću, amaterski ili profesionalno). Na osnovu afiniteta građana prema određenim kulturnim programima i učestalosti poseta kulturnim programima, autorke su publiku podelile u četiri grupe: aktivnu publiku, pasivnu publiku, prinudnu publiku i nepubliku. Ova podela određena je za svaki tip ustanova kulture. U publikaciji su dati ključni nalazi i preporuke za unapređenje kulturne politike. U okviru publikacije nalaze se tabelarni prikazi i grafikoni iz kojih se mogu sagledati podaci o kulturnoj participaciji. Na početku je dat Sadržaj.

Kulturne prakse građana Srbije: preliminarni rezultati

Istraživanje Kulturne prakse građana Srbije spada u istraživanja kulturne recepcije ili kulturne potrošnje. Njegov prvenstveni cilj je bio da se na osnovu proučavanja karakteristika i aktivnosti publike u Srbiji stvori iskustvena osnova za formulisanje mera kulturne politike. Istraživači su posmatrali pet aspekata kulturnih praksi: kulturne potrebe (potencijalni aspekt kulturne participacije), kulturne navike (aktuelni aspekt kulturne participacije), ukuse (estetske preferencije), znanja o kulturi i posedovanje kulturnih dobara. Pored toga, predmet istraživanja je bila i kulturna ponuda u mestima boravka ispitanika. Studija se sastoji iz dva dela. U prvom delu predstavljeni su rezultati koji se tiču kulturnih potreba građana Srbije, njihovih kulturnih navika u javnoj sferi, kao i u privatnoj sferi (u polju čitanja i medijskoj sferi) i u domenu kulturne produkcije (amaterskog i profesionalnog bavljenja umetnošću). Potom su izloženi podaci o rasprostranjenosti četiri tipa publike (aktivne, potencijalne, prinudne i ne-publike) za pozorište, filmsku umetnost, vizuelne umetnosti, čitanje i koncerte u populaciji Srbije. Prikazani su i osnovni pokazatelji ukusa ispitanika i njihovih znanja u kulturi. Podaci su poređeni, gde je to moguće, sa ranijim istraživanjem kulturnih praksi koje je obuhvatalo Srbiju iz 2005. godine. U drugom delu studije, analiza je obuhvatila sociodemografske korelate kulturnih praksi, kao i poređenja rezultata prema statističkim regionima Srbije, kao i komparacije sa kulturnim praksama građana evropskih zemalja. Istraživanje je dizajnirano kao anketno uz korišćenje standardizovanog upitnika sa 95 pitanja podeljenih u deset tematskih celina. Uzorak je pravljen kao stratifikovani, četvoroetapni i slučajni. Anketiranje na terenu je obavljenu u periodu septembar – decembar 2010. a od planiranih 1600 ispitanika, ispitano je 1490. U publikaciji su dati grafički prikazi iz kojih se mogu čitati podaci. Na kraju studije je prikazan sažetak preliminarnih rezultata, kao i zaključci.

Kulturne prakse građana Srbije: preliminarni rezultati

Istraživanje Kulturne prakse građana Srbije spada u istraživanja kulturne recepcije ili kulturne potrošnje. Njegov prvenstveni cilj je bio da se na osnovu proučavanja karakteristika i aktivnosti publike u Srbiji stvori iskustvena osnova za formulisanje mera kulturne politike. Istraživači su posmatrali pet aspekata kulturnih praksi: kulturne potrebe (potencijalni aspekt kulturne participacije), kulturne navike (aktuelni aspekt kulturne participacije), ukuse (estetske preferencije), znanja o kulturi i posedovanje kulturnih dobara. Pored toga, predmet istraživanja je bila i kulturna ponuda u mestima boravka ispitanika. Studija se sastoji iz dva dela. U prvom delu predstavljeni su rezultati koji se tiču kulturnih potreba građana Srbije, njihovih kulturnih navika u javnoj sferi, kao i u privatnoj sferi (u polju čitanja i medijskoj sferi) i u domenu kulturne produkcije (amaterskog i profesionalnog bavljenja umetnošću). Potom su izloženi podaci o rasprostranjenosti četiri tipa publike (aktivne, potencijalne, prinudne i ne-publike) za pozorište, filmsku umetnost, vizuelne umetnosti, čitanje i koncerte u populaciji Srbije. Prikazani su i osnovni pokazatelji ukusa ispitanika i njihovih znanja u kulturi. Podaci su poređeni, gde je to moguće, sa ranijim istraživanjem kulturnih praksi koje je obuhvatalo Srbiju iz 2005. godine. U drugom delu studije, analiza je obuhvatila sociodemografske korelate kulturnih praksi, kao i poređenja rezultata prema statističkim regionima Srbije, kao i komparacije sa kulturnim praksama građana evropskih zemalja. Istraživanje je dizajnirano kao anketno uz korišćenje standardizovanog upitnika sa 95 pitanja podeljenih u deset tematskih celina. Uzorak je pravljen kao stratifikovani, četvoroetapni i slučajni. Anketiranje na terenu je obavljenu u periodu septembar – decembar 2010. a od planiranih 1600 ispitanika, ispitano je 1490. U publikaciji su dati grafički prikazi iz kojih se mogu čitati podaci. Na kraju studije je prikazan sažetak preliminarnih rezultata, kao i zaključci.