Prikazani svi od ukupno 3 rezultata

Društveno-ekonomski položaj kulture u Beogradu

Društveno-ekonomski položaj kulture u Beogradu je od 70-ih godina bila aktuelna tema ne samo za kulturne poslenike i OUR-e kulture već i za širu društvenu zajednicu. U ovom istraživanju Zavoda za proučavanje kulturnog razvitka iznosi se pitanje o tome da li će sve lošiji ekonomski položaj kulture u Beogradu, 80-ih godina, ugroziti dalji njen razvoj, s obzirom na to da u poslednja dva srednjoročna plana nije ostvaren planirani porast sredstava za kulturu. Na ovu činjenicu je ukazala i Gradska SIZ za kulturu. Stoga su istraživači Zavoda, na osnovu raspoložive dokumentacije, pokušali da isprate promene u ekonomskom statusu kulture za planski period od 1976. do 198o. godine. Statistički podaci za svaku kulturnu delatnost su izneti i u tabelama kojima su obuhvaćeni: prihodi kulture u odnosu na nacionalni dohodak; učešće kulturne delatnosti u ukupnom prihodu; ukupni prihodi i doprinos SIZ-ova kulture; sredstva Gradskog SIZ-a kulture; materijalni rashodi i dohoci; izdvajanje za fondove; gubici i investicije itd.

Materijalni položaj kulture Beograda u razdoblju 1981–1985.

Gradska SIZ kulture Beograda bavila se problematikom materijalnog položaja kulture i naručilac je nekoliko projekata koji su realizovani u Zavodu za proučavanje kulturnog razvitka. Prvi je pokrio period od 1976–1981, drugi od 1981–1984, a treći srednjoročni period do 1985. godine. Ovo poslednje razdoblje je karakteristično po negativnim promenama u privređivanju i lošem ekonomskom položaju, što je dovelo do generalnog pogoršanja materijalne osnove rada. Sve delatnosti na području grada Beograda poslovale su u složenim i nestabilnim uslovima, kako OUR-i materijalne proizvodnje tako i OUR-i društvenih delatnosti, među kojima je i kultura. Zabeležena je stagnacija, čak i pad materijalne osnove delatnosti kulture. Naime, smanjeno je učešće prihoda delatnosti kulture u odnosu na nacionalni dohodak ostvaren u gradu; prihodi u okviru delatnosti kulture su bili manji u odnosu na prihode drugih društvenih delatnosti; ostvareni ukupni prihod OUR-a kulture je bio znatno manji; povećan je procenat materijalnih rashoda a smanjena su sredstva dohotka. Došlo je do smanjivanja investicione potrošnje, pa i smanjenja zaposlenih, ali ne i do ukidanja ustanova kulture, zahvaljujući održavanju visokog nivoa njihovih aktivnosti. Dalje, u okviru ovog istraživanja analizirana je statistička građa za delatnosti u kulturi, a predstavljene su i tabele sa strukturom ukupnog prihoda u društveno-kulturnim delatnostima, ukupno utrošenih sredstava, ostvarenim dohocima i gubicima, ostvarenim čistim dohotkom i njegovom raspodelom, uz pregledom isplaćenih ličnih dohodaka i izdvajanja za fondove u okviru društvenih delatnosti, kulture, privrede, obrazovanja, nauke. Na kraju, u posebnom odeljku, dat je tabelarni prikaz sa podacima o ostvarenim aktivnostima i materijalnom poslovanju u okviru svih kulturnih delatnosti. Na početku istraživanja nalazi se Sadržaj.

Samoupravno interesno organizovanje u kulturi Beograda – sa osvrtom na odnos Gradske samoupravne interesne zajednice kulture i opštinskih samoupravnih interesnih zajednica

Ovo istraživanje je dopuna studije „Razvoj samoupravnih interesnih zajednica kulture u SR Srbiji van SAP“, koja se u isto vreme radila u Zavodu za proučavanje kulturnog razvitka. Naime, od 70-ih godina XX veka, primetan je intenzivniji razvoj samoupravnog interesnog organizovanja, koji je bio podstaknut određenim ustavnim odredbama, nakon čega nastaje i Zakon o udruženom radu. Istraživanje Radoslava Đokića odnosi se na Beograd, koji kao glavni grad Srbije i Jugoslavije predstavlja složenu društveno-političku zajednicu sa složenim sistemom samoupravnog interesnog organizovanja u kulturi. Stoga je i jedan od ciljeva autora istražiti odnos Gradske samoupravne interesne zajednice kulture i opštinskih samoupravnih interesnih zajednica kulture. Ova svojevrsna analiza razvoja samoupravnih odnosa u kulturi Beograda, uz osvrt na SIZ-ove kulture, sadrži konstatacije, stavove i predloge koji bi omogućili da osnovni pravci akcije u razvoju sistema samoupravnog interesnog organizovanja budu usmereni na dva područja: a) na razvijanje samoupravnog sistema udruživanja rada i sredstava za zadovoljenje kulturnih potreba; b) na izgradnju i usavršavanje najraznovrsnijih oblika samoupravnog interesnog organizovanja i odlučivanja koji će biti u funkciji zadovoljavanja kulturnih potreba i interesa, što vodi daljem ostvarivanju ustavnih prava radnih ljudi i građana. U prvom delu istraživanja, autor govori o predmetu i zadatku samog istraživanja, a u drugom o mogućnosti naučnog istraživanja grada, odnosno zasnivanju sociologije grada ili urbane sociologije, kao i o prostornoj dimenziji grada. Treći deo se odnosi na samoupravno interesno organizovanje kulture, a u četvrtom se govori o razvoju opština u Beogradu – kao daljem procesu decentralizacije i strukturi samoupravnog interesnog organizovanja kulture u Beogradu. Na početku je dat Sadržaj, a na kraju su tabele.