Prikazani svi od ukupno 7 rezultata

Analiza razvoja kulture u Beogradu 1981–1985.

Ovu istraživačku studiju naručila je Gradska samoupravna interesna zajednica kulture. Data analiza predstavlja sažet pregled materijalnih i društvenih uslova za razvoj i mogućnosti razvoja kulture u narednom periodu. Neophodnost analize proizašla je iz neophodnosti koordinisanja brojnih društvenih aktivnosti u procesu samoupravnog planiranja zasnovanog na jedinstvenim metodološkim postupcima, kriterijumima, merilima i indikatorima prilikom pripreme planova razvoja kulture u Beogradu. Praksa planiranja sopstvenog kulturnog razvoja nije u dovoljnoj meri prisutna u organizacijama udruženog rada i mesnim zajednicama, kao osnovnim elementima sistema društvenog planiranja. To je nepovoljna osnova za formulisanje strategije razvoja ustanova kulture i samoupravno-interesnih zajednica kulture. Beograd je takođe i kulturni centar Republike i Jugoslavije, i u njemu se nalaze brojne ustanove kulture, organizacije, kao i manifestacije koje prevazilaze granice Beograda. Autor započinje analizu stanja oblasti kulture u uslovima ekonomske krize od izdavačke delatnosti, preko bibliotečke, pozorišne, scensko-muzičke delatnosti, do likovnog stvaralaštva i kinematografije. Neobezbeđivanje materijalnih uslova za kulturu dovelo je do primetnog slabljenja položaja ove oblasti, zbog čega je jednako bitna analiza sredstava namenjenih kulturnim aktivnostima, strukture prihoda delatnosti kulture kako u Beogradu, tako i u Republici i celoj državi. Osnivanjem SIZ-a kulture, izdvajanjem za kulturu na nivou opština, mesnih zajednica, OOUR-a, kao središtima kulturnog života građana i radnih ljudi, otvara se mogućnost finansiranja kulturnih institucija. Ova istraživačka studija obuhvata: Sadržaj, Napomene i tabele.

Kadrovi u organizacijama udruženog rada kulture u Srbiji 1978. godine (Kultura – Planiranje, sv. 4)

U ovom istraživanju, koje je naručila Republička zajednica kulture, Milivoje Ivanišević govori o kadrovima u kulturi koji su značajni prilikom planiranja kulturnog razvoja – nosioci su i kreatori kulturne politike i kulturnog života uopšte, ali im je posvećivana mala pažnja. Istraživanje je usmereno na organizacije udruženog rada kulture koje sredstva za dohodak i rad stiču preko samoupravno interesnih zajednica kulture opština ili Republike. Anketa je sprovedena samo među kadrovima koji su u stalnom radnom odnosu u tim organizacijama, iako većinu njih čine upravo oni koji to nisu. O njima je moguće dobiti podatke samo na osnovu redovnog statističkog praćenja. Prvenstveno je analizirano stanje u društveno-političkim zajednicama (opštine, regioni, sela itd.), tako da dobijeni podaci upućuju u kom pravcu treba da bude usmerena kadrovska politika u kulturi. Iznoseći svoja zapažanja o kadrovima u kulturi, autor je želeo da naznači opšte probleme koji nisu mogli da se uoče samo kroz utvrđivanje faktografskog stanja na ograničenom geografskom području tokom određenog perioda. U okviru istraživanja dat je Sadržaj, kao i tabele.

Kulturne politike gradova Srbije – Kulturni resursi gradova

Trotomna publikacija „Kulturne politike gradova Srbije“ (1. Kulturni resursi gradova – uporedni prikaz; 2. Kulturni resursi gradova: Valjevo – Niš; 3. Kulturni resursi gradova: Novi Pazar – Šabac) predstavlja krajnji produkt istraživačkog projekta „Lokalne kulturne politike“ sprovedenog u okviru Zavoda za proučavanje kulturnog razvitka tokom 2009. i 2010. godine. Studija je rezultat sveobuhvatnog mapiranja stanja, problema i resursa u kulturi na nivou gradova. U publikaciji je prikazana analiza kapaciteta, aktera i načina sprovođenja kulturnih politika u 21-oj lokalnoj zajednici u Republici Srbiji. Cilj istraživanja bio je obezbeđivanje empirijskih podataka za izgradnju javnih politika baziranih na činjenicama. Projekat je takođe koncipiran sa idejom pružanja podrške procesu decentralizacije u oblasti kulture. U prvoj knjizi dat je uporedni prikaz lokalnih kulturnih politika, a podaci su prikupljeni kombinovanjem metoda intervjua, ankete, fokus grupa i analize dokumenata. U posebnim poglavljima predstavljeni su i uporedni podaci prema tipu ustanova, a potom je dat prikaz stavova zaposlenih u ustanovama kulture, kao i građana – o stanju u kulturi u njihovim gradovima. Na kraju je dat pregled međuresorne saradnje u oblasti kulturnog turizma. Druga i treća knjiga sadrže deskriptivnu analiza stanja u kulturi za 21 grad. Sva tri toma sadrže obilje podataka o kulturnim prilikama u gradovima Srbije s početka XXI veka, sa grafičkim i tabelarnim prikazima. Na početku studije dat je Sadržaj.

Kulturni resursi okruga Srbije

Publikacija „Kulturni resursi okruga Srbije“ podeljena je na 25 jedinica, za svaki okrug posebno, uz dodatni komparativni izveštaj stanja u pojedinačnim kulturnim delatnostima (uporedni prikazi muzeja, galerija, pozorišta, polivalentnih centara, biblioteka, arhiva i zavoda za zaštitu spomenika kulture). Studija pruža pregled osnovnih problema kulturne politike u Srbiji, kao i preporuke za njeno unapređenje. Prikupljeni podaci predstavljaju empirijski materijal iz koga se mogu izvoditi različita pravna dokumenta za jačanje organizacionog uređenja kulture u Srbiji (strategije, planovi, uredbe…). Pored podsticaja na strateško promišljanje u kulturi, cilj projekta bio je i umrežavanje subjekata u kulturi, prvenstveno na nivou okruga, a potom i šire – na nacionalnom nivou. Podaci su dobijeni iz primarnih izvora, na osnovu vođenja 1.067 intervjua sa predstavnicima javnog i civilnog sektora u kulturi. Istraživanjem su obuhvaćene 453 ustanove kulture u 144 gradova i opština. Projekat je obuhvatio celu teritoriju Srbije, izuzev grada Beograda, čiji su kulturni resursi prikazani u zasebnoj publikaciji. Obimna prikupljena građa je strukturisana u deset tematskih celina. Navedene oblasti obuhvaćene su uporednim prikazom prema delatnostima, a izložene su i prema teritorijalnom nivou za date okruge. Publikacija pruža sveobuhvatan uvid u stanje kulture u Srbiji za period od 2006. do 2010. godine.

Program kulturnog razvoja opštine Kladovo

Ovaj program je urađen u Zavodu, na zahtev Samoupravne interesne zajednice kulture opštine i Skupštine opštine Kladovo, i to za dugoročni (1976–1985) i srednjoročni period (do 1980. godine). To je prvi put da se u opštini Kladovo problemima kulturnog razvoja prilazi planski i sa unapred utvrđenim ciljevima i pravcima razvoja. Program je u svim segmentima prilagođen Programu kulturnog razvoja SR Srbije. Od planom i programom utvrđenih potreba, obaveza i interesa u oblasti kulture zavisi u kojoj će meri kulturne aktivnosti biti prisutne u svakodnevnom životu građana opštine. U ostvarivanju programskih zadataka posebnu odgovornost imaju samoupravne i radne organizacije u oblasti kulture. Autori projekta su najpre izneli podatke o opštem stanju i uslovima za razvoj kulture u ovoj opštini, potom osnovne programske zadatke kulturnog razvoja i na kraju Program kulturnog razvoja do 1980. godine. Analizom stanja u opštini Kladovo utvrdili su da postoje izvesni opšti problemi i potrebe koji ne dozvoljavaju dinamičniji kulturni razvoj ove regije. Stoga je rad na Programu podrazumevao ispitivanje i rešavanje problematike: a) seoskog područja; b) statusa i rada postojećih ustanova kulture; v) kadrova; g) materijalnih sredstava; d) investicija. Naime, osnovna koncepcija kulturne politike i kulturnog razvoja se zasniva na odluci da sva seoska naselja u narednih deset godina treba da dobiju prostorije i opremu za aktiviranje kulturnog života. Posebno je važno učešće svih slojeva stanovništva u kulturnim aktivnostima, afirmacija kulturnih vrednosti i potreba, što sve vodi jasnom cilju – socijalizaciji i demokratizaciji kulture. Na početku studije dat je Sadržaj, a na kraju su tabele, posle kojih slede Sadržaj i Rezime na engleskom jeziku.

Stanje i mogućnosti kulturnog razvoja opštine Ljubovija

Inicijator ove studije je Samoupravna interesna zajednica kulture opštine Ljubovija, a izvršilac je Zavod za proučavanje kulturnog razvitka. U okviru studije, Milivoje Ivanišević se bavi analizom kulturnog razvoja opštine Ljubovija od 1971. do 1985. godine. Obuhvata i razmatra one činioce koji su od neposrednog značaja za kulturni razvoj i kulturni život u opštini, a to su: stanovništvo, ekonomski razvoj i materijalne mogućnosti SIZ-a kulture opštine. Ističe da su bitne pretpostavke za planiranje kulturnog razvoja opštine Ljubovija – planovi i projekcije privrednog, ekonomskog i društvenog razvoja. Takođe, važna činjenica je da Ljubovija spada u red najnerazvijenijih opština Republike Srbije. U prvom delu studije, autor prikazuje uslove na kojima se zasniva mogućnost ostvarivanja planskih projekcija za pomenuti period. Nakon evidentiranja i analize postojećih aktivnosti u oblasti kulture, autor se bavi istraživanjem novih sadržaja i formi rada koji bi mogli da unesu više dinamike u ovu oblast, da aktiviraju lokalno stanovništvo, da prošire krug posetilaca kulturnih događaja i da obezbede kontinuitet u KP opštine. U drugom delu studije, autor donosi predlog orijentacionog programa u kojem daje okvir budućeg kulturnog razvoja opštine, uz efikasnije delovanje i institucija kulture.

Usmereno obrazovanje i obrazovanje za rad u kulturi (Kultura – Istraživanje, sv. 8)

U ovom istraživačkom projektu, Sonja Liht polazi od nužnosti preobražaja obrazovno-vaspitnog sistema i promeni odnosa društva prema njemu. Naime, polazne osnove usmerenog obrazovanja, da osposobljava za rad i dalje obrazovanje, upućuju na to da škola treba da obrazuje kadrove za kojima postoje realne potrebe u društvenom i privrednom životu zemlje. Te potrebe bi trebalo da proizilaze iz promišljenog naučnog pristupa pitanjima razvoja, i da se iskažu u srednjoročnim i dugoročnim planovima. Važno je da škole tesno sarađuju sa organizacijama udruženog rada i da pripreme mlade za preuzimanje radnih zadataka. Iz tog razloga bi obrazovanje trebalo da bude usmereno, obrazovanje za zanimanje, odnosno specijalizovano. Takođe, S. Liht se bavi preispitivanjem postignutih rezultata u sprovođenju jednog od osnovnih načela na kojem je građena koncepcija usmerenog obrazovanja, po kojem svaka škola treba da bude kulturna institucija i obrnuto. To podrazumeva postojanje povratne sprege između usmerenog obrazovanja i institucija kulture u procesu osposobljavanja mladih za aktivnu stvaralačku ulogu u kulturi. Osnovni cilj istraživanja jeste da se ukaže na probleme i mogućnosti obrazovanja kadrova za delatnost u kulturi u srednjem usmerenom obrazovanju, pa stoga autorka razmatra najosnovnije postavke koncepcije usmerenog obrazovanja i probleme njene praktične primene u SR Srbiji u tom periodu. Istraživanje ima Sadržaj, tabele u prilogu i rezime na engleskom jeziku.