Prikaz 1–12 od 39 rezultata

Adresar fondacija – Alternativno finansiranje kulture

U okviru istraživačkog projekta „Adresar fondacija – Alternativno finansiranje kulture“ predstavljeni su programi fondacija nadnacionalnih organizacija, međunarodnih fondacija, fondacija evropskih zemalja i zemalja u regionu Balkana, kao i domaćih fondacija koje finansiraju projekte iz oblasti kulture i umetnosti. Izvršen je izbor fondacija i osnovnih informacija koje se tiču: misije, aktivnosti, projekata i programa koje iniciraju i pomažu. Akcenat je na opisu projekata i programa iz kulture i umetnosti koji se odnose na naš region. Cilj je da se omogući podrška pojedincima, institucijama i ustanovama kulture i umetnosti u njihovom istraživanju alternativnih izvora finansiranja (aktivnosti fundraising-a). Uvodni tekst za publikaciju napisala je Dragana Martinović.

Adresar kulturnih ustanova SR Srbije (bez pokrajina) (Kultura – Dokumentacija, sv. 2)

Adresar kulturnih ustanova SR Srbije, koji je uredila Dušica Milovanović, obuhvata popis: arhiva, biblioteka, diskografskih kuća, galerija, kinematografije, koncertnih agencija, likovnih kolonija, muzeja, naučno-istraživačkih ustanova, organizacija za osnovno širenje kulture, pozorišta, radija i televizija, samoupravnih interesnih zajednica kulture, zavoda za zaštitu spomenika kulture i zavoda za zaštitu prirode.

Analiza i ocena razvoja kulture u Beogradu 1965–1970.

Ova studija je nastala iz „Programa razvoja kulturnih delatnosti u Beogradu (1971–1975)“, studije rađene za potrebe Skupštine grada Beograda. Autori definišu kulturu jedne društvene zajednice kao relativno homogeno područje, jer obuhvata različite delatnosti koje odgovaraju izdiferenciranim kulturnim potrebama. U studiji je primenjena statistička klasifikacija, prema kojoj se sve kulturne delatnosti dele na kulturno-prosvetne i umetničko-zabavne. Autori ističu da iz odnosa kulturnih delatnosti i kulturnih potreba proizilaze osnovni problemi kulturnog razvoja i planiranja u oblasti kulture. Upućuju na to da bi pod kulturnim razvojem trebalo da se shvati razvoj pojedinih elemenata – i kulturnih delatnosti i kulturnih potreba, koji bi ova dva pola jedne celovite pojave doveli u skladan odnos. To znači kvantitativno proširivanje i kvalitativno obogaćivanje kulturnih delatnosti i kulturnih potreba. Studija je podeljena na dva dela. U prvom delu studije obrađena je analiza stanja kulture u Beogradu (1965–1970), i u njemu se nalaze tri poglavlja. Drugi deo studije odnosi se na Program razvoja kulturnih delatnosti i ustanova Beograda za period 1971–1975–1985. I u ovom delu sadržana je klasifikacija koja je primenjena u prvom delu studije, uz dodatak dva manja poglavlja. Na početku studije dat je Sadržaj, a na kraju bibliografija i poseban dodatak, gde su i tabele sa statističkim podacima empirijskog dela istraživanja.

Atlas kulture Socijalističke Republike Srbije

Atlas kulture Socijalističke Republike Srbije je širi istraživački projekat koji se sastoji od velikog broja mapa. Podeljen je u tri velike celine: Socijalistička Republika Srbija, Istorijski razvoj kultura na tlu SR Srbije, Kulturne i umetničke delatnosti. Prva celina obuhvata opšte društvene i prirodne odlike SR Srbije, opštine SR Srbije, mapu Socijalističke Republike Srbije 1:750.000, stanovništvo, jezik i govore, pismo, obrazovanje, nauku, kulturu i umetnost, kulturnu saradnju i razmenu. Druga celina obuhvata opšte odlike istorijskog razvoja kultura na tlu Srbije: praistorijsku kulturu, antičku kulturu, kulturu u doba seobe naroda, vizantijsku kulturu, srednjovekovnu kulturu, kulturu u turskom periodu, kulturu u XVIII veku, kulturu u XIX veku, kulturu u XX veku, opštu hronologiju. Treća celina obuhvata: arhive, biblioteke, muzeje i galerije, zaštitu spomenika kulture, zaštitu prirode, pozorišta, muziku i balet, književnost, izdavačku delatnost, knjižarstvo, likovne umetnosti, arhitekturu, urbanizam, kinematografiju, štampu, štamparije, radio i televiziju, domove kulture, kulturno-umetnički amaterizam, kulturno-umetničke manifestacije. Publikacija na početku ima Sadržaj, potom slede prikazi kroz mape, a na kraju se nalaze bibliografija i registri.

Atlas kulture Socijalističke Republike Srbije 1

Atlas kulture Socijalističke Republike Srbije 1. je deo šireg istraživačkog projekta koji se sastoji od velikog broja mapa. Predstavljen je radni materijal sa sledećim predmetnim celinama: opštine, stanovništvo, jezik i govori, pismo, obrazovanje, kulturna saradnja i razmena. Na početku je dato tekstualno objašnjenje o planu prikupljanja i sređivanja podataka za buduće atlase kulture sa sastanka održanog u junu 1969. godine, kao i pregled mapa po oblastima kulturnih institucija i delatnosti.

Atlas kulture Socijalističke Republike Srbije 2.

Atlas kulture Socijalističke Republike Srbije 2. je deo šireg istraživačkog projekta koji se sastoji od velikog broja mapa. U ovom delu predstavljen je radni materijal u kome je obrađen istorijski razvoj kultura na tlu SR Srbije koji obuhvata: praistorijske kulture, antičke kulture, kulturu seobe naroda, vizantijsku kulturu, srednjovekovnu kulturu, kulture pod turskom vlašću, hrišćanske kulture, islamske kulture, kulture u XVIII veku, kulture u doba baroka i klasicizma, kulture u XIX veku, narodne kulture, kulture XX veka.

Bibliografija pravnih propisa u oblasti kulture u Jugoslaviji

Normativne delatnosti za koje su navedeni pravni propisi i zakoni u ovoj bibliografiji su: arhivi, autorsko pravo, autorsko pravno zastupanje, biblioteke, estradna umetnost, film i filmska umetnost, fond za unapređivanje likovne umetnosti, Jugoslovenska nacionalna komisija za Unesko, književne i umetničke tvorevine, zakoni o siz-ovima kulture, muzeji, nagrade, pozorišta, ravnopravnost jezika i pisma naroda i narodnosti Jugoslavije, scenska umetnost, udruženja građana, pravni položaj umetnika, umetničke galerije, Unesko, vrednovanje stvaralaštva, zaštita spomenika kulture. Kao izvori za navođenje ovih zakona u bibliografiji poslužili su uglavnom službeni listovi i službeni glasnici, zavisno od naziva u svakoj od republika i pokrajina SFR Jugoslavije.

Domovi kulture u SR Srbiji (Dokumentacija, sv. 10)

Ovaj istraživačko-dokumentalistički projekat sadrži pregled stanja u domovima kulture SR Srbije u periodu od 1955. do 1968. godine. Naručen je od strane Republičke skupštine i Republičkog sekretarijata za obrazovanje i kulturu, a njegovi rezultati su namenjeni jednako i društvenim i kulturnim radnicima koji se bave problemima kulture u selima i manjim mestima. Za izradu materijala korišćene su brojne publikacije iz ove oblasti, statistički, dokumentacioni i drugi materijal, materijal republičkih organa uprave, društveno-političkih organizacija, kao i Saveznog i Republičkog zavoda za statistiku. U ovom istraživanju dat je osvrt na istorijat nastanka i razvoja domova kulture u SR Srbiji, a posebno na domove kulture u 1969. godini. Takođe, dat je predlog mogućnosti daljeg razvoja mreže domova kulture u Srbiji, uz izlaganje inicijative za organizovanjem eksperimentalnih domova kulture. U dokumentacionom delu prikazani su izvodi iz godišnjih izveštaja Saveta za kulturu NR Srbije koji se odnose na domove kulture, kao i delovi iz analiza o domovima kulture rađeni u pomenutom periodu. Ostali podaci su prikupljeni preko upitnika kojim je obuhvaćeno 177 opštinskih skupština, kao i upitnika namenjenog upravnicima domova kulture. U tom pogledu, to je najobuhvatni pregled koji je kod nas na ovu temu tada urađen. Na početku istraživanja je Sadržaj, a na kraju Prilozi, sa tabelarnim prikazima, upitnicima i mapama opština sa procentima naselja koja imaju domove kulture.

Dosije kulture Beograda, godina 1982. V

Dosije kulture Beograda V predstavlja izvor sistematizovanih podataka o stanju u kulturi i razvijenosti kulturnih delatnosti na teritoriji grada 1982. godine. Pored posedovanja stručnih i naučnih podataka, pravljen je s namerom da pomogne nosiocima kulturne politike u planiranju njihovih kulturnih aktivnosti na objektivnim činjenicama. Takođe, na ovaj način i lokalne sredine su imale uvid u sopstvene potencijale, kao i u svoj položaj u odnosu na druge sredine. Od koristi je bio i društveno-političkim organizacijama kulture Beograda u cilju praćenja stanja u ovoj oblasti. Podaci za Dosije kulture prikupljani su svake druge godine i to iz nekoliko izvora: organizacija udruženog rada u kulturi, samoupravno-interesnih zajednica kulture i iz mesnih zajednica. Ovde je dato šest statistički obrađenih celina sa prikazanim podacima u tabelama: ustanove kulture od gradskog i republičkog značaja; opštinske interesne zajednice kulture, biblioteke i polivalentni centri; mesne zajednice (zbog nedovoljnih sredstava, uzorak je bio ograničen), kulturno-umetnički amaterizam; slobodne pozorišne grupe, muzički ansambli. U okviru ovih celina izneti su podaci prema: prostornim uslovima, članstvu, ostvarenim sredstvima, gostovanjima, nastupima i dr., uz adresare. Na početku se nalazi Sadržaj.

Društveno-ekonomski položaj kulture

U ovom radnom materijalu je dat pregled društveno-ekonomskog položaja kulturnih delatnosti sa posebnim osvrtom na materijalnu osnovu rada u kulturi Beograda. Predstavlja početak i deo je razgovora o predstojećem srednjoročnom planu, a ima za cilj da se objektivno prikaže društveni i ekonomski položaj kulture u Beogradu. Materijalom nije obuhvaćena celokupna kulturna delatnost, ali je učinjen pokušaj da se iznađu osnovne i najznačajnije društvene i materijalne pretpostavke koje bitno opredeljuju kulturni razvitak. U analizi materijalnog položaja kulturnih delatnosti razmatra se kretanje osnovnih ekonomskih pokazatelja kulturne delatnosti, kao i poređenje kulturnih sa drugim delatnostima (privreda, društvo). Osnivanje Samoupravne interesne zajednice kulture Beograda izdvojeno je kao značajno jer predstavlja osnovu ostvarivanja kulturne politike u gradu, te prevazilaženja budžetskog načina finansiranja. U posebnom prilogu je prikazano izdvajanje finansijskih sredstava, ne samo onih kojima raspolaže Samoupravna interesna zajednica kulture već i ostalih koja se izdvajaju na nivou opština, OUR-a i mesnih zajednica za kulturne delatnosti. Data je i struktura investicionih ulaganja u kulturu za obuhvaćeni četvorogodišnji period. Radni materijal ima Sadržaj, kao i tabelarne prikaze.

Društveno-ekonomski položaj kulture u Beogradu

Društveno-ekonomski položaj kulture u Beogradu je od 70-ih godina bila aktuelna tema ne samo za kulturne poslenike i OUR-e kulture već i za širu društvenu zajednicu. U ovom istraživanju Zavoda za proučavanje kulturnog razvitka iznosi se pitanje o tome da li će sve lošiji ekonomski položaj kulture u Beogradu, 80-ih godina, ugroziti dalji njen razvoj, s obzirom na to da u poslednja dva srednjoročna plana nije ostvaren planirani porast sredstava za kulturu. Na ovu činjenicu je ukazala i Gradska SIZ za kulturu. Stoga su istraživači Zavoda, na osnovu raspoložive dokumentacije, pokušali da isprate promene u ekonomskom statusu kulture za planski period od 1976. do 198o. godine. Statistički podaci za svaku kulturnu delatnost su izneti i u tabelama kojima su obuhvaćeni: prihodi kulture u odnosu na nacionalni dohodak; učešće kulturne delatnosti u ukupnom prihodu; ukupni prihodi i doprinos SIZ-ova kulture; sredstva Gradskog SIZ-a kulture; materijalni rashodi i dohoci; izdvajanje za fondove; gubici i investicije itd.

Funkcija radničkih i narodnih univerziteta i domova kulture u gradskim i prigradskim naseljima Beograda (Kultura – Planiranje, sv. 8)

U ovoj istraživačkoj studiji, autori razmatraju problem funkcije vrlo specifične vrste organizacija u oblasti kulture kakvi su narodni univerziteti i domovi kultura. Potreba da se uradi ova studija je nastupila zbog promena koje su se dešavale unutar ovih organizacija i socijalno-kulturnih uslova u kojima su one obavljale svoju funkciju. U Beogradu, koji se razvijao kao veliki grad i prestonica, od ranih 50-ih pa sve do poznih 70-ih godina, izgrađen je veliki broj objekata u kojima su, u prvoj fazi, bili smešteni narodni univerziteti, a kasnije domovi kulture i kulturni centri. Koncept ove mreže objekata kulture u Beogradu bio je širenje kulture na svim nivoima, kao i okupljanje širokih masa radi njihovog kulturnog obrazovanja. Ipak, koliko je ovaj tip institucije bio održiv u tadašnjem vremenu, toliko je bio neprilagođen izmenjenim socijalno-kulturnim uslovima kasnije. U ovoj publikaciji je, takođe, popisano 27 kulturno-obrazovnih ili samo kulturnih organizacija polifunkcionalnog tipa, a to su narodni i radnički univerziteti koji u svom sastavu imaju centre za kulturu, omladinske centre, domove omladine, domove pionira i dr. Na početku istraživanja nalazi se Sadržaj, dok se na kraju nalaze tabelarni prikazi.