Prikaz 13–24 od 39 rezultata

Kadrovi u organizacijama udruženog rada kulture u Srbiji 1978. godine (Kultura – Planiranje, sv. 4)

U ovom istraživanju, koje je naručila Republička zajednica kulture, Milivoje Ivanišević govori o kadrovima u kulturi koji su značajni prilikom planiranja kulturnog razvoja – nosioci su i kreatori kulturne politike i kulturnog života uopšte, ali im je posvećivana mala pažnja. Istraživanje je usmereno na organizacije udruženog rada kulture koje sredstva za dohodak i rad stiču preko samoupravno interesnih zajednica kulture opština ili Republike. Anketa je sprovedena samo među kadrovima koji su u stalnom radnom odnosu u tim organizacijama, iako većinu njih čine upravo oni koji to nisu. O njima je moguće dobiti podatke samo na osnovu redovnog statističkog praćenja. Prvenstveno je analizirano stanje u društveno-političkim zajednicama (opštine, regioni, sela itd.), tako da dobijeni podaci upućuju u kom pravcu treba da bude usmerena kadrovska politika u kulturi. Iznoseći svoja zapažanja o kadrovima u kulturi, autor je želeo da naznači opšte probleme koji nisu mogli da se uoče samo kroz utvrđivanje faktografskog stanja na ograničenom geografskom području tokom određenog perioda. U okviru istraživanja dat je Sadržaj, kao i tabele.

Kultura i kulturna politika I, bibliografska informacija, 1965/1969. (Sveska 12)

Svrha ove bibliografske informacije za period od 1965. do 1969. jeste da omogući svima koji se bave proučavanjem kulture i kulturnog razvoja u SFRJ, a posebno u SR Srbiji, uvid u tada aktuelnu literaturu. Publikacija sadrži bibliografske jedinice u oblasti: amaterizma, arhiva, biblioteka – knjiga, bibliografije – dokumentacije, demografije, finansiranja kulture, izdavačke delatnosti, kulturne politike, likovne kulture, muzeja, muzičke kulture, obrazovanja i kulture, omladine – dece, opštih pitanja kulture, pozorišta, radnika i kulture, sela i kulture, sociologije, sredstava masovnih komunikacija, kinematografije, stvaralaštva, zaštite spomenika kulture i prirode, standarda — potrošnje – urbanizacije. Sve ove oblasti razvrstane su prema imenskom i predmetnom registru. Lista predmetnih grupa data je po abecednom redu. Razvrstavanje u okviru velikih grupa – oblasti, poput biblioteka i kulturne politike, vršeno je prema godinama, a u okviru godina abecedno. U okviru ostalih, vršeno je samo prema abecednom redu.

Kultura i kulturna politika II, bibliografska informacija, 1969/1970. (Sveska 13)

Publikacija je hronološki nastavak prve bibliografske informacije u izdanju Zavoda za proučavanje kulturnog razvitka i obuhvata period od 1969. do 1970. godine. Objavljena je sa ciljem da učesnicima Kongresa Kulturne akcije omogući uvid u tekstove u oblasti kulture koji su objavljeni u časopisima i listovima u datom periodu. U pitanju su časopisi koje je Zavod primao i obrađivao u svojoj dokumentacionoj službi, iz hemeroteke Zavoda, a u manjoj meri korišćeni su raspoloživi podaci Bibliografije Jugoslavije. Ova bibliografska informacija sadrži bibliografske jedinice sledećih oblasti: amaterizam, arhivi, bibliografija – dokumentacija, biblioteka – knjiga, knjiga, časopisi, deca, demografija, domovi kulture, film – kinematografija, filozofija, finansiranje – investicije – ekonomika kulture, istraživanja – ankete, izdavačka delatnost, kadrovi, književnost, komuna i kultura, kulturno-prosvetne zajednice, kulturna antropologija, kulturna istorija, kulturna politika, kulturne akcije i inicijative, kulturne potrebe i kulturna potrošnja, likovni život, masovna kultura, muzeji, muzički život, nagrade, narodnost – obrazovanje, omladina, opšta pitanja kulture, pozorište, program razvoja kulture, publika, radnici i kultura, religija, samoupravljanje, saradnja – integracija interesne zajednice, slobodno vreme, socijalna psihologija, sociologija, selo i kultura, sociologija, sport, sredstva masovnih komunikacija, standardi, stvaralaštvo, šund, urbanizacija, zadužbine, zajednice kulture, zakoni i propisi, zaštita spomenika kulture i prirode, imenski registar. Lista predmetnih grupa data je po abecednom redu. Razvrstavanje u okviru velikih grupa – oblasti, poput biblioteka i kulturne politike, vršeno je prema godinama, a u okviru godina abecedno. U okviru ostalih, vršeno je samo prema abecednom redu.

Kultura i kulturna politika III, bibliografska informacija, 1970/1971. (Sveska 14)

Publikacija je treća u nizu bibliografskih informacija u izdanju Zavoda za proučavanje kulturnog razvitka objavljenih sa ciljem da se učini dostupnim uvid u stručnu literaturu svima koji se bave proučavanjem kulture i kulturnog razvoja u SFRJ, a posebno u Srbiji. Publikacija sadrži bibliografske jedinice koje se odnose na 1970 i 1971. godinu, i to na sledeće oblasti: amaterizam, bibliografija, biblioteke, bioskopi, časopisi – listanje, čitanje, deca, demografija, dokumentacija, domovi kulture, ekonomika kulture, film, finansiranje kulture, hreiologija, istraživanja – ankete, izdavačka delatnost, kadrovi, kinematografija, knjiga i književnost, komune i kultura, kulturna antropologija, kulturna politika, kultura rada i ambijenta, kulturne akcije i inicijative, kulturne potrebe i potrošnja, likovni život, manifestacije, masovna kultura, muzeji, muzički život, nagrade, narodnosti, nerazvijena područja, obrazovanje, omladina, opšta pitanja kulture, planiranje razvoja, pozorište, provincija, publika, radne organizacije – radnici, religija, samoupravljanje, selo – grad, simpozijumi, savetovanja, slobodno vreme, sociologija, sredstva masovnih komunikacija, standardi, strip, stvaralaštvo, šund i kič, tržište, turizam, udruženja, umetnost, urbanizacija, ustanove, Vojvodina, zajednice kulture, zakoni i propisi, zaštita spomenika kulture i prirode, predmetni registar, imenski registar.

Kultura i zakoni: o akterima upravljanja i o kulturnom nasleđu

„Kultura i zakoni: o akterima upravljanja i o kulturnom nasleđu“ je monografska studija nastala na osnovu rezultata istraživačkog projekta „Zakoni i kultura“ realizovanog 2017. i 2018. godine. Odnos prava i kulture je kompleksan, uzajaman i intezivan, jer je zakon i proizvođač i objekt kulture; on oblikuje individualni i grupni identitet, društvene prakse i značenje kulturnih simbola, ali sve manifestacije kulture takođe oblikuju zakon jer menjaju ono što je društveno poželjno, politički izvodivo, pravno legitimno. Odluke koje se donose u smeru implementacije javnih politika moraju imati pravni osnov te se može reći da su zakoni bazičan instrument sprovođenja i kulturne politike.
Teorijsko polazište je pružila literatura iz oblasti antropologije prava, antropologije javnih politika, studija prava i socio-pravnih studija. Teorijsko polazište je detaljno opisano u uvodnim razmatranjima. Uzimajući pravnu etnografiju kao osnovu metodološkog pristupa, autorke su pravne akte (ustave, zakone, uredbe, pravilnike, rešenja i druge dokumente) tretirale kao narative koji su svedoci intencija i akcija iz prošlosti koje svoje ishode nalaze u sadašnjosti. Analiza akata od 1945. godine na ovamo je omogućila pravljenje svojevrsne vremenske lente legislative u domenu kulture. Fokus je stavljen na pitanja upravljanja u domenu kulture na federalnom, republičkom i lokalnom nivou; te na regulativu u oblasti kulturnog nasleđa. Praktične dimenzije zakona kao instrumenta kulturne politike ispitane su u grupnim intervjuima sa akterima iz ove dve oblasti u kulturnoj politici. Upravljanje u kulturi i kulturno nasleđe jesu i dva centralna poglavlja ove monografije. U zaključnim razmatranjima rezultati istraživanja su analizirani iz perspektive ocene uticaja regulative na kulturnu politiku u Republici Srbiji.

Kulturna politika III (sveska 9)

Ovde je predstavljena treća sveska koja je priređena u Zavodu za proučavanje kulturnog razvtika, a posvećena problemima kulturne politike koji su bili aktuelni krajem 60-ih godina XX veka. Osnovni cilj priređivača ove sveske jeste da se kulturnim radnicima, umetnicima i svim zainteresovanim za pitanje kultunog razvoja omogući da se upoznaju sa situacijom i iskustvima u drugim zemljama, različitih društvenih struktura. U ovoj svesci prezentovane su sledeće zemlje: Francuska, Poljska, Ujedinjena Arapska Republika, Kuba. U tu svrhu korišćeni su izveštaji za Unesko koji govore o nekim situacijama u oblasti kulturne politike u navedenim državama, prema mišljenjima njihovih autora, a svaki od tih dokumenata predstavljen je u zasebnom delu ove sveske. U prvom delu je predstavljena KP u Francuskoj, u okviru izveštaja za Okrugli sto o kulturnoj politici održan u Monaku 1967. godine; dat je i Zaključak. U drugom delu je predstavljena KP u Poljskoj, takođe u okviru izveštaja za pomenuti Uneskov okrugli sto; u trećem delu – kultura u Ujedinjenoj Arapskoj Republici, u vidu izveštaja za Uneskov okrugli sto, a u četvrtom delu – kulturna politika Kube, u vidu izveštaja za pomenuti okrugli sto u organizaciji Uneska. Na početku publikacije dat je Sadržaj.

Kulturna situacija u Beogradu i Srbiji

Ova publikacija predstavlja osnovu za diskusiju održanu na skupu „Sadašnjost i budućnost kulture u SR Srbiji“. Za formulisanje istraživačkog zadatka poslužila je ideja da se u Beogradu do ulaska u treći milenijum ostvari jedinstveni kulturni kompleks ustanova i objekata kulture koji bi doprineo ublažavanju siromaštva ljudi, upotpunjavanju praznine u kulturnom nasleđu na prostoru Beograda i Srbije, približavanju svetskog kulturnog nasleđa širokim slojevima naroda itd. Cilj je bio da se našem čoveku učini dostupna naša nacionalna kultura, da na raspolaganju stručnjacima i omladini bude zbirka dostignuća u svim oblastima kulture i nauke, da se tokom naredne dve decenije obezbede nova radna mesta i sl. Želja je bila da, razvojem svih delatnosti i povezivanjem stvaralačkih snaga zemlje, ovaj kulturni kompleks postane poput glavnog kulturnog centra Beograda koji bi „zračio“ na celu Srbiju, pa i na širi jugoslovenski prostor. Zato je i postavljeni cilj istraživačke studije, koju su sproveli Ružica Rosandić i Milivoje Ivanišević, bio snimiti kulturnu situaciju u Srbiji i Beogradu i izraditi pregled kulturnih potreba. Materija je izložena u tri poglavlja. U prvom delu je prikazana društveno-ekonomska osnova kulturne situacije: socio-demografski razvoj, organizacioni oblici kulturnog života i ekonomski položaj kulture; u drugom delu su izložene osnove razvoja i aktuelno stanje u oblasti knjige i čitanja, zaštite kulturne baštine, pozorišnog i muzičkog života, likovnog stvaralaštva, kulturno-obrazovne delatnosti…; u trećem poglavlju izložene su zajedničke osobenosti uslova rada u ustanovama kulture. Analiza je, pre svega, ukazala na odsustvo planski usmeravane i dosledno sprovedene društvene akcije u oblasti kulture, na neizgrađenost funkcionalnih sistema i oblika povezivanja zasnovanih na načelima sistema interesnog organizovanja, na neujednačenost ekonomskog položaja kulture, na neracionalno korišćenje postojeće materijalne osnove delovanja, na nedostatak prostora, broja zaposlenih u kulturi, opreme itd. Na početku publikacije dat je Sadržaj, a u okviru istraživanja nalaze se tabele i grafikoni.

Materijalni položaj kulture Beograda u razdoblju 1981–1985.

Gradska SIZ kulture Beograda bavila se problematikom materijalnog položaja kulture i naručilac je nekoliko projekata koji su realizovani u Zavodu za proučavanje kulturnog razvitka. Prvi je pokrio period od 1976–1981, drugi od 1981–1984, a treći srednjoročni period do 1985. godine. Ovo poslednje razdoblje je karakteristično po negativnim promenama u privređivanju i lošem ekonomskom položaju, što je dovelo do generalnog pogoršanja materijalne osnove rada. Sve delatnosti na području grada Beograda poslovale su u složenim i nestabilnim uslovima, kako OUR-i materijalne proizvodnje tako i OUR-i društvenih delatnosti, među kojima je i kultura. Zabeležena je stagnacija, čak i pad materijalne osnove delatnosti kulture. Naime, smanjeno je učešće prihoda delatnosti kulture u odnosu na nacionalni dohodak ostvaren u gradu; prihodi u okviru delatnosti kulture su bili manji u odnosu na prihode drugih društvenih delatnosti; ostvareni ukupni prihod OUR-a kulture je bio znatno manji; povećan je procenat materijalnih rashoda a smanjena su sredstva dohotka. Došlo je do smanjivanja investicione potrošnje, pa i smanjenja zaposlenih, ali ne i do ukidanja ustanova kulture, zahvaljujući održavanju visokog nivoa njihovih aktivnosti. Dalje, u okviru ovog istraživanja analizirana je statistička građa za delatnosti u kulturi, a predstavljene su i tabele sa strukturom ukupnog prihoda u društveno-kulturnim delatnostima, ukupno utrošenih sredstava, ostvarenim dohocima i gubicima, ostvarenim čistim dohotkom i njegovom raspodelom, uz pregledom isplaćenih ličnih dohodaka i izdvajanja za fondove u okviru društvenih delatnosti, kulture, privrede, obrazovanja, nauke. Na kraju, u posebnom odeljku, dat je tabelarni prikaz sa podacima o ostvarenim aktivnostima i materijalnom poslovanju u okviru svih kulturnih delatnosti. Na početku istraživanja nalazi se Sadržaj.

Materijalni položaj kulture i mere za poboljšanje položaja pojedinih delatnosti u kulturi – Analitičko-dokumentaciona osnova

Ovo analitičko-dokumentaciono istraživanje sadrži tabele koje pokazuju materijalni položaj kulture u vidu brojki i statističkih podataka. Najpre su predstavljena ulaganja u kulturu kroz sredstva Samoupravno interesne zajednice društvenih delatnosti, uz prihode i rashode, kroz izdvajanja sredstava iz dohodaka, a potom sredstva i prihodi OUR-a društvenih delatnosti, kao i izdvajanja za kulturu po stanovniku od 1981. do 1983. godini. Slede strukturni podaci za svaku kulturnu delatnost ponaosob: kinematografija, biblioteke, izdavačka delatnost, muzeji, pozorišta, radnički univerziteti, domovi kulture. Na kraju su predstavljene tabele vezane za sticanje i raspodelu ukupnog prihoda i dohotka OUR-a kulturnih delatnosti. Na početku istraživanja dat je Sadržaj.

Materijalni položaj kulture u gradu Beogradu i Republici

U okviru istraživanja „Organizacije kulture i nove kulturne potrebe“, podprojekta obimnijeg projekta „Istraživanje konceptualnih, prostornih i ekonomskih problema pretvaranja Beograda u integralno kulturno središte“ Odbora za III milenijum SANU, Miloš Nemanjić je sa saradnicima osmislio anketu. Ona je za cilj imala otkrivanje nerešenih problema koji predstavljaju teškoće u radu organizacija u oblasti kulture, radi sagledavanja materijalnog položaja kulture u Beogradu i u SR Srbiji. Najveći procenat odgovora je vezan za generalno loš materijalni položaj organizacija kulture; sledi procenat odgovora o neodgovarajućem prostoru; na trećem mestu po procentu odgovora jeste nedostatak kadrova. U manjem procentu zastupljeni su i sledeći odgovori: neodgovarajuća kulturna politika u gradu i nerazvijene kulturne potrebe sredine. M. Nemanjić ističe da govoriti o materijalnom položaju kulture ne znači samo govoriti o izvorima finansiranja, već se u tome vidi i odnos društva prema određenoj delatnosti. Između ostalog, kroz date procente, skreće pažnju o činjenici da u Srbiji opada učešće prihoda siz-ova kulture u društvenom proizvodu ukupne privrede Republike, odnosno u njenom nacionalnom dohotku. Ukazuje i na zadatke SK Srbije u ostvarivanju privredne i društvene reforme, u smislu ravnopravnijeg odnosa društvenih delatnosti sa drugim oblastima udruženog rada.

Mitologija u kulturi svakodnevnog života, Studija 1.

Ovde je predstavljena prva studija u okviru šireg projekta pod nazivom „Religija u kulturi svakodnevnog života stanovnika Beograda“ čiji je autor Veselin Ilić. U njoj je data teorijska osnova istraživanja, kao i obrazloženje važnosti njegovog sprovođenja i aktuelnosti. Naime, u posleratnom periodu u SR Srbiji, kao i u celom jugoslovenskom društvu, ispovedanje religije, uprkos normativno datoj slobodi i pravu, nije bilo poželjno. Stoga je i slobodni razvoj naučne misli o religiji bio skrajnut, a samim tim izostala su i istraživanja koja su se kontinuirano bavila ispitivanjem religijskog života stanovništva i delatnosti verskih zajednica. Društvena aktuelnost istraživanja fenomena savremene religijske svesti temelji se na promenama do kojih je došlo u oblasti religijskog života, aktivnosti religijskih institucija, kao i u sferi vrednovanja religijskih kultura koje su bile prisutne na nekadašnjem jugoslovenskom kulturnom prostoru. To se ogleda u rastućem uticaju religijskih zajednica na društvenu svest i društvene odnose, kao i na svakodnevni život stanovništva. Zbog toga je za autora bilo važno da istraži razloge ovog fenomena buđenja i pojave religijske svesti i vrednosne orijentacije mladih, naročito u Beogradu, koji su pokazivali sve veće interesovanje za religijske institucije i delatnost verskih zajednica. Dodatna društvena aktuelnost istraživanja, prema rečima njegovog autora, leži u potrebi razvijanja sociologije religije kao posebne naučne discipline, što je tada tek bilo u povoju na nekoliko univerziteta u SR Srbiji. Studija sadrži jedanaest poglavlja, a nakon svakog poglavlja su date beleške sa korišćenom literaturom. Na početku studije nalazi se Sadržaj, a na kraju su Zaključna razmatranja.

Mladi i religija, Studija 3.

Ovde je data treća studija u okviru šireg projekta „Religija u kulturi svakodnevnog života stanovnika Beograda“. Studija se bavi odnosom mladih prema religiji i podeljena je u tri poglavlja, u kojima autori pokušavaju da daju odgovore na sledeća pitanja: šta je religija, od kojih se elemenata sastoji religija, koji su društveni uzroci religije, koje su funkcije religije u društvu. Pored toga, oni istražuju i odnos religije i socijalizma, religiju kao kulturnu činjenicu, odnos kulture svakodnevnog života u samoupravnom društvu i religijske svesti, verske pokrete i sekte, pitanje verske netrpeljivosti, odnos duhovnih pokreta i Saveza socijalističke omladine. Prvo poglavlje je autorke Sonje Liht, „Mogući okviri istraživanja odnosa mladih prema religiji“, drugo je „Sociokulturni okviri delovanja novih verskih pokreta i sekti u Beogradu“, autora Branimira Stojkovića, dok je treće poglavlje, čiji je autor Vladimir Anđelković, posvećeno evro-indijskim sektama u Jugoslaviji sa osvrtom na religijsku kulturu mladih u Beogradu. Na početku studije dat je Sadržaj.