Prikazani svi od ukupno 5 rezultata

Adresar kulturnih ustanova SR Srbije (bez pokrajina) (Kultura – Dokumentacija, sv. 2)

Adresar kulturnih ustanova SR Srbije, koji je uredila Dušica Milovanović, obuhvata popis: arhiva, biblioteka, diskografskih kuća, galerija, kinematografije, koncertnih agencija, likovnih kolonija, muzeja, naučno-istraživačkih ustanova, organizacija za osnovno širenje kulture, pozorišta, radija i televizija, samoupravnih interesnih zajednica kulture, zavoda za zaštitu spomenika kulture i zavoda za zaštitu prirode.

Analiza i ocena razvoja kulture u Beogradu 1965–1970.

Ova studija je nastala iz „Programa razvoja kulturnih delatnosti u Beogradu (1971–1975)“, studije rađene za potrebe Skupštine grada Beograda. Autori definišu kulturu jedne društvene zajednice kao relativno homogeno područje, jer obuhvata različite delatnosti koje odgovaraju izdiferenciranim kulturnim potrebama. U studiji je primenjena statistička klasifikacija, prema kojoj se sve kulturne delatnosti dele na kulturno-prosvetne i umetničko-zabavne. Autori ističu da iz odnosa kulturnih delatnosti i kulturnih potreba proizilaze osnovni problemi kulturnog razvoja i planiranja u oblasti kulture. Upućuju na to da bi pod kulturnim razvojem trebalo da se shvati razvoj pojedinih elemenata – i kulturnih delatnosti i kulturnih potreba, koji bi ova dva pola jedne celovite pojave doveli u skladan odnos. To znači kvantitativno proširivanje i kvalitativno obogaćivanje kulturnih delatnosti i kulturnih potreba. Studija je podeljena na dva dela. U prvom delu studije obrađena je analiza stanja kulture u Beogradu (1965–1970), i u njemu se nalaze tri poglavlja. Drugi deo studije odnosi se na Program razvoja kulturnih delatnosti i ustanova Beograda za period 1971–1975–1985. I u ovom delu sadržana je klasifikacija koja je primenjena u prvom delu studije, uz dodatak dva manja poglavlja. Na početku studije dat je Sadržaj, a na kraju bibliografija i poseban dodatak, gde su i tabele sa statističkim podacima empirijskog dela istraživanja.

III Milenijum – Pregled mišljenja o kulturnom središtu

Za potrebe Odbora za III milenijum, u Zavodu za proučavanje kulturnog razvitka je, od oktobra 1983. do maja 1984. godine, sprovedeno intervjuisanje članova Odbora i drugih naučnika, uglednih kulturnih radnika i stvaralaca, kako bi svi oni dali svoje mišljenje u vezi sa projektom „Kulturno središte“. U ovom radnom materijalu dat je pregled mišljenja o zamišljenom kulturnom središtu, odnosno sažetak odgovora sagovornika na pitanja koja su činila okosnicu razgovora u vezi sa idejom ovog projekta. Pitanja su se odnosila na mišljenja o: osnovnoj zamisli Kulturnog središta, ciljevima projekta, o Otvorenom univerzitetu, funkcijama Informativnog centra, o arhitektonsko-urbanističkom uobličavanju Kulturnog središta, o osnivanju Društva za III milenijum, uključujući i predloge za osnivanje ustanova i objekata u okviru Kulturnog središta. Razgovore su obavljali A. Magdić, R. Rosandić i M. Nemanjić. Na početku je dat Sadržaj, a na kraju Prilog koji sadrži transkripte razgovora sa 68 sagovornika na navedene teme.

Kultura na putevima do radnika; Saopštenje za Kongres kulturne akcije

Ovo terijsko-empirijsko istraživanje nastalo je na inicijativu Gradske konferencije SSRN Beograda, a u saradnji sa Gradskim većem Saveza sindikata Beograda. U okviru opšte teme „Samoupravno povezivanje kulturnih institucija sa privrednim i drugim radnim organizacijama“, autori su se bavili istraživanjem prvenstveno kulturnog pokreta preduzetog u cilju neutralisanja negativnih efekata nedovoljne razvijenosti pojedinih komponenti kulturnih potreba. Naime, u beogradskim radnim organizacijama tog vremena javlja se kulturna akcija koja se razvija u kulturni pokret. Cilj je bio ojačati ekonomsku komponentu kulturnih potreba radnika, organizovati kulturne programe u skladu sa njihovim slobodnim vremenom, pokrenuti radnike iz njihovih domova i omogućiti im lakši pristup kulturnih dobara. Osnovna ideja ovih akcija bazirana je na dva stava: prvo, da kulturne potrebe treba da dobiju ravnopravni tretman kao i ostale ljudske potrebe; drugo, i ako postoji izvesna razlika u gradaciji, ne bi trebalo da postoje suštinske razlike između kulturnih potreba radnika i onih koji nisu radnici. U ovom istraživanju opisani su neki od oblika u kojima se javlja kulturna akcija, kao što su Pozorišna komuna i Savet korisnika, demokratske forme saradnje privrednih organizacija i kulturnih ustanova. Pored nekoliko primera izrade programa i godišnjih planova za kulturnu akciju u okviru radničkih preduzeća, razmatra se i kulturni amaterizam, kao i uloga sindikata u ostvarivanju ovog novog koncepta kulturne politike. Na početku je dato obrađeno Saopštenje za Kongres kulturne akcije Koordinacionog odbora Beograda za kulturnu akciju, a potom sledi istraživanje sa Sadržajem. Nakon istraživanja, predstavljen je bibliografski izbor knjiga na temu „Radnici i kultura“ za period od 1965. do 1969. godine.

Program razvoja kulturnih delatnosti u Beogradu 1971–1975.

Ova istraživačka studija grupe autora rađena je za potrebe Skupštine grada Beograda. U radu, autori primenjuju stastističku klasifikaciju prema kojoj se sve kulturne delatnosti dele na dve grupe: kulturno-prosvetne i umetničko-zabavne. Ističu da iz odnosa kulturnih delatnosti i kulturnih potreba proizilaze bitni problemi kulturnog razvoja i planiranja u oblasti kulture. Upućuju na to da bi pod kulturnim razvojem trebalo da se podrazumeva takav razvoj pojedinih elemenata, kako u okviru kulturnih delatnosti tako i u okviru kulturnih potreba, koji bi ova dva pola jedne celovite (kulturne) pojave doveo u skladan odnos. To znači kvantitativno proširivanje i kvalitativno obogaćivanje kulturnih delatnosti i kulturnih potreba. Studija je podeljena na tri poglavlja. U prvom poglavlju, autori analiziraju društveno-ekološki okvir Beograda i elemente morfološke strukture stanovništva Beograda. U drugom poglavlju, bave se odnosom između privrednog rasta i razvoja kulture, kao i ekonomskim položajem kulturnih delatnosti, sa posebnim osvrtom na probleme finansiranja kulturnih delatnosti i investicionog ulaganja u njih. Treće i najobimnije poglavlje sadrži analizu stanja različitih tipova ustanova kulture Beograda, sa predloženim planom razvoja u narednih pet godina za svaki tip ustanove. Analizom su obuhvaćeni sledeći tipovi ustanova grupisani prema pretežnoj kulturnoj delatnosti koju obavljaju: narodni radnički univerziteti, domovi kulture i kulturni centri; muzeji, arhivi, zbirke, galerije; biblioteke i čitaonice; pozorišta, opera, filharmonija, ansambli. U okviru istog poglavlja posebno su analizirani uslovi za zabavu i razonodu, kao i amaterska kulturno-umetnička delatnost u Beogradu. Na početku je dat Sadržaj, a u okviru teksta i tabelarni prikazi statističkih podataka.