Prikazani svi od ukupno 6 rezultata

Društveni i materijalni položaj likovnih umetnika

Na zahtev Udruženja likovnih umetnika Srbije da se prouče uslovi pod kojima žive i rade likovni umetnici, u Zavodu za proučavanje kulturnog razvitka urađen je nacrt projekta, dobijena su sredstva a potom se pristupilo njegovoj realizaciji. Istraživanjem su obuhvaćeni svi likovni umetnici (slikari, vajari, grafičari) članovi ULUS-a koji žive na teritoriji SR Srbije. Istraživanje je izvedeno metodom ankete i intervjua, pomoću upitnika sa otvorenim pitanjima. Istraživačka studija je podeljena u pet delova. U prvom delu je dat kratak istorijski pregled problema koji se obrađuje; u drugom delu se ispituje materijalni položaj likovnih umetnika. Treći deo sadrži pregled mišljenja i stavova likovnih umetnika i likovnih stručnjaka o mogućnostima ravnopravnog učestvovanja likovnih umetnika u društvenim zbivanjima, kao i njihovog uticaja na sopstveni položaj u zemlji; dat je i pregled objektivnih pokazatelja o društvenim ulaganjima u razvoj likovnih umetnosti, kao i pregled propisa koji određuju društveno-ekonomski položaj samostalnih likovnih umetnika. Četvrti deo je posvećen Prodajnoj galeriji, kao jedinstvenoj instituciji u okviru koje se obavlja prodaja i otkup umetničkih dela, a u petom delu je predstavljen izbor iz socioloških studija posvećenih istom problemu uz primere drugih zemalja. Podaci su dati u vidu procenata, a prikazani su i u tabelama. Na kraju studije dat je Sadržaj.

Društveno-ekonomski položaj kulture

U ovom radnom materijalu je dat pregled društveno-ekonomskog položaja kulturnih delatnosti sa posebnim osvrtom na materijalnu osnovu rada u kulturi Beograda. Predstavlja početak i deo je razgovora o predstojećem srednjoročnom planu, a ima za cilj da se objektivno prikaže društveni i ekonomski položaj kulture u Beogradu. Materijalom nije obuhvaćena celokupna kulturna delatnost, ali je učinjen pokušaj da se iznađu osnovne i najznačajnije društvene i materijalne pretpostavke koje bitno opredeljuju kulturni razvitak. U analizi materijalnog položaja kulturnih delatnosti razmatra se kretanje osnovnih ekonomskih pokazatelja kulturne delatnosti, kao i poređenje kulturnih sa drugim delatnostima (privreda, društvo). Osnivanje Samoupravne interesne zajednice kulture Beograda izdvojeno je kao značajno jer predstavlja osnovu ostvarivanja kulturne politike u gradu, te prevazilaženja budžetskog načina finansiranja. U posebnom prilogu je prikazano izdvajanje finansijskih sredstava, ne samo onih kojima raspolaže Samoupravna interesna zajednica kulture već i ostalih koja se izdvajaju na nivou opština, OUR-a i mesnih zajednica za kulturne delatnosti. Data je i struktura investicionih ulaganja u kulturu za obuhvaćeni četvorogodišnji period. Radni materijal ima Sadržaj, kao i tabelarne prikaze.

Materijalni položaj kulture Beograda u razdoblju 1981–1985.

Gradska SIZ kulture Beograda bavila se problematikom materijalnog položaja kulture i naručilac je nekoliko projekata koji su realizovani u Zavodu za proučavanje kulturnog razvitka. Prvi je pokrio period od 1976–1981, drugi od 1981–1984, a treći srednjoročni period do 1985. godine. Ovo poslednje razdoblje je karakteristično po negativnim promenama u privređivanju i lošem ekonomskom položaju, što je dovelo do generalnog pogoršanja materijalne osnove rada. Sve delatnosti na području grada Beograda poslovale su u složenim i nestabilnim uslovima, kako OUR-i materijalne proizvodnje tako i OUR-i društvenih delatnosti, među kojima je i kultura. Zabeležena je stagnacija, čak i pad materijalne osnove delatnosti kulture. Naime, smanjeno je učešće prihoda delatnosti kulture u odnosu na nacionalni dohodak ostvaren u gradu; prihodi u okviru delatnosti kulture su bili manji u odnosu na prihode drugih društvenih delatnosti; ostvareni ukupni prihod OUR-a kulture je bio znatno manji; povećan je procenat materijalnih rashoda a smanjena su sredstva dohotka. Došlo je do smanjivanja investicione potrošnje, pa i smanjenja zaposlenih, ali ne i do ukidanja ustanova kulture, zahvaljujući održavanju visokog nivoa njihovih aktivnosti. Dalje, u okviru ovog istraživanja analizirana je statistička građa za delatnosti u kulturi, a predstavljene su i tabele sa strukturom ukupnog prihoda u društveno-kulturnim delatnostima, ukupno utrošenih sredstava, ostvarenim dohocima i gubicima, ostvarenim čistim dohotkom i njegovom raspodelom, uz pregledom isplaćenih ličnih dohodaka i izdvajanja za fondove u okviru društvenih delatnosti, kulture, privrede, obrazovanja, nauke. Na kraju, u posebnom odeljku, dat je tabelarni prikaz sa podacima o ostvarenim aktivnostima i materijalnom poslovanju u okviru svih kulturnih delatnosti. Na početku istraživanja nalazi se Sadržaj.

Materijalni položaj kulture i mere za poboljšanje položaja pojedinih delatnosti u kulturi – Analitičko-dokumentaciona osnova

Ovo analitičko-dokumentaciono istraživanje sadrži tabele koje pokazuju materijalni položaj kulture u vidu brojki i statističkih podataka. Najpre su predstavljena ulaganja u kulturu kroz sredstva Samoupravno interesne zajednice društvenih delatnosti, uz prihode i rashode, kroz izdvajanja sredstava iz dohodaka, a potom sredstva i prihodi OUR-a društvenih delatnosti, kao i izdvajanja za kulturu po stanovniku od 1981. do 1983. godini. Slede strukturni podaci za svaku kulturnu delatnost ponaosob: kinematografija, biblioteke, izdavačka delatnost, muzeji, pozorišta, radnički univerziteti, domovi kulture. Na kraju su predstavljene tabele vezane za sticanje i raspodelu ukupnog prihoda i dohotka OUR-a kulturnih delatnosti. Na početku istraživanja dat je Sadržaj.

Materijalni položaj kulture u gradu Beogradu i Republici

U okviru istraživanja „Organizacije kulture i nove kulturne potrebe“, podprojekta obimnijeg projekta „Istraživanje konceptualnih, prostornih i ekonomskih problema pretvaranja Beograda u integralno kulturno središte“ Odbora za III milenijum SANU, Miloš Nemanjić je sa saradnicima osmislio anketu. Ona je za cilj imala otkrivanje nerešenih problema koji predstavljaju teškoće u radu organizacija u oblasti kulture, radi sagledavanja materijalnog položaja kulture u Beogradu i u SR Srbiji. Najveći procenat odgovora je vezan za generalno loš materijalni položaj organizacija kulture; sledi procenat odgovora o neodgovarajućem prostoru; na trećem mestu po procentu odgovora jeste nedostatak kadrova. U manjem procentu zastupljeni su i sledeći odgovori: neodgovarajuća kulturna politika u gradu i nerazvijene kulturne potrebe sredine. M. Nemanjić ističe da govoriti o materijalnom položaju kulture ne znači samo govoriti o izvorima finansiranja, već se u tome vidi i odnos društva prema određenoj delatnosti. Između ostalog, kroz date procente, skreće pažnju o činjenici da u Srbiji opada učešće prihoda siz-ova kulture u društvenom proizvodu ukupne privrede Republike, odnosno u njenom nacionalnom dohotku. Ukazuje i na zadatke SK Srbije u ostvarivanju privredne i društvene reforme, u smislu ravnopravnijeg odnosa društvenih delatnosti sa drugim oblastima udruženog rada.

Materijalni položaj muzičkih umetnika

Osnovno pitanje od kog polazi Vera Ikonomova u ovom istraživanju jeste: kakav je društveni i materijalni položaj muzičkih umetnika i uopšte muzičke delatnosti kod nas? Drugim rečima, autorku interesuje kakve su mogućnosti da se komponovanjem ozbiljne muzike ili koncertnom delatnošću ostvari dohodak dovoljan za život. Stoga, ona istražuje postojeću situaciju u kojoj se nalazi sistem nagrađivanja i oporezivanja delatnosti umetnika kod nas. Cilj je ukazati na nesrazmeru u vrednovanju rada društvene delatnosti, kao što je umetnički rad muzičara ozbiljne muzike. Takođe, s obzirom na to da su materijalni izvori iz kojih se finansira muzička delatnost ograničeni, vrednost umetničkog rada ovih umetnika nije dovoljno društveno priznata. O tome svedoče i same izjave kompozitora i umetnika solista date u okviru ovog istraživanja. Dalje, autorka razmatra plasman umetničkih dela, kao i mogućnost afirmisanja umetnika solista i orkestarskih umetnika kod nas, njihovo finansiranje, honorarani rad. Zaključuje da je potrebna veća zainteresovanost društva u celini; čvršća organizacija koncertnog života u unutrašnjosti uz finansijsku pomoć; veći plasman muzičke umetnosti u SR Srbiji i izvan nje; čvršća politika muzičkog obrazovanja…