Prikazani svi od ukupno 4 rezultata

Dosije kulture Beograda, godina 1980. II

Dosije kulture Beograda II predstavlja izvor sistematizovanih podataka o stanju u kulturi i razvijenosti kulturnih delatnosti na teritoriji grada 1980. godine. Pored posedovanja stručnih i naučnih podataka, pravljen je s namerom da pomogne nosiocima kulturne politike u planiranju njihovih kulturnih aktivnosti na objektivnim činjenicama. Takođe, na ovaj način i lokalne sredine su mogle da steknu uvid u sopstvene potencijale, kao i u svoj položaj u odnosu na druge sredine. Od koristi je bio i društveno-političkim organizacijama kulture Beograda u cilju praćenja stanja u ovoj oblasti. Podaci za Dosije kulture prikupljali su se svake druge godine i to iz nekoliko izvora: organizacija udruženog rada u kulturi, samoupravno-interesnih zajednica kulture i iz mesnih zajednica. Za Dosije kulture Beograda II prikupljeni su podaci iz mesnih zajednica i kulturno-umetničkih društava. Podaci o mesnim zajednicama ticali su se nosilaca kulturne politike, planiranja kulturnog razvoja, sredstava, prostora, ostvarenih programa, saradnje, s tim da su mesne zajednice bile podeljene na pet kategorija prema broju stanovnika. O kulturno-umetničkim društvima istražene su njihove osnovne karakteristike: osnivač, broj članova, rukovodeće i umetničko osoblje, aktivnosti, sredstva, raspoloživi prostor, a dat je i adresar ovih društava i njihov raspored po opštinama. Sakupljeni podaci prema određenim grupacijama dati su u okviru tabelarnih prikaza. Na početku studije je Sadržaj.

Kultura i razvoj u organizacijama udruženog rada materijalne proizvodnje Beograda – osnovni razvojni parametri

U središtu interesovanja istraživanja Branimira Stojkovića jeste analiza internog kulturnog sistema radne organizacije koji je, inače, u sadejstvu sa eksternim kulturnim sistemom šire društvene sredine. Dosta je istraživanja rađeno na temu kulturnog života i kulturnih potreba zaposlenih unutar pojedinih radnih organizacija, pa i na ispitivanju oblika rasprostranjenosti kulturnih aktivnosti u radnim organizacijama. Ali, sva su bila usmerena na deskripciju pojavnosti kulture u radnim organizacijama materijalne proizvodnje. Prema mišljenju autora, pristup bi trebalo pomeriti na njenu evaluaciju, odnosno vrednovanje unutar modela koji bi bio u funkciji daljeg razvoja kulturne dimenzije radne organizacije. Takođe je i problem standardizacije kulture važan u koncipiranju kulturnog razvoja radne organizacije. Stoga, u ovom istraživanju, autor predlaže da se redefiniše uloga osnovnih organizacija udruženog rada i da se omogući razvojna funkcija radne organizacije. Osnovne pretpostavke i optimalne mogućnosti za razvoj kulture biće definisane na nivou radne organizacije (OUR) materijalne proizvodnje posmatrane u beogradskom kulturnom kontekstu. U ovom istraživanju obrađeni su ne samo činioci razvoja kulture u organizaciji udruženog rada već i planiranje razvoja kulture (izrada srednjoročnih planova), kao i sistem indikatora za procenu razvijenosti kulture u organizacijama udruženog rada. Na početku je dat Sadržaj.

Kultura u radnim organizacijama materijalne proizvodnje Beograda

U ovoj istraživačkoj studiji, Branimir Stojković ističe da je razvoj kulture u radnim organizacijama materijalne proizvodnje u jugoslovenskom društvu postao aktuelan sa njegovim opredeljenjem za izgradnju samoupravnog društveno-ekonomskog sistema. Ono što je doprinelo razvoju kulture u radnim organizacijama materijalne proizvodnje bila je ustavna reforma, usvajanje Zakona o udruženom radu i samoupravnom interesnom organizovanju kulture. Ovim istraživanjem, autor želi da pokaže u kojoj je meri kultura u određenim radnim organizacijama počela da ostvaruje normativne odredbe o kulturi – kao sastavni deo njihove, ali i ukupne društvene (samoupravne) prakse. Kroz istraživanje je predstavljeno koliko su organizacije udruženog rada u materijalnoj proizvodnji postale aktivni nosioci društvenih ciljeva politike razvoja kulture. Kao indikatori za istraživanje razvijenosti kulture u radnim organizacijama korišćeno je šest oblasti kulturnih aktivnosti: širenje interesovanja za knjigu, kultura rada, kulturno estetsko obrazovanje, korišćenje kulturnih dobara, razvijanje likovnog stvaralaštva i amaterizam u radnim organizacijama. U prvom delu istraživanja, autor govori o materijalnom činiocu razvoja kulture u organizacijama udruženog rada; zatim govori o kulturno-umetničkom amaterizmu, saradnji sa kulturnim ustanovama, o kulturnim programima i bibliotekama u radnim organizacijama materijalne proizvodnje, organizatorima kulturnog života i o planiranju razvoja kulture. U okviru Priloga, dat je spisak radnih organizacija obuhvaćenih istraživanjem, potom tabele, a na kraju Upitnik o kulturnim interesovanjima i potrebama radnika u beogradskim radnim organizacijama.

Kulturna politika I (sveska 7)

U Zavodu za proučavanje kulturnog razvtika priređene su tri sveske koje su posvećene problemima kulturne politike aktuelnim krajem 60-ih godina XX veka. Osnovni cilj priređivača jeste da se kulturnim radnicima, umetnicima i svim zainteresovanim za pitanje kultunog razvoja omogući da se upoznaju sa situacijom i iskustvima u drugim zemljama, različitih društvenih struktura. U tu svrhu, odabrana su četiri dokumenta koja su predstavljena u četiri posebna dela ove prve sveske. Prvi deo je posvećen Okruglom stolu o kulturnoj politici, održanom u Monaku 1967. godine u organizaciji Uneska, i on čini najveći deo ove prevedene i adaptirane građe. To je bio prvi okrugli sto u pomenutoj oblasti, značajan i zbog toga što je tada bila usvojena definicija kulturne politike. Drugi deo je posvećen kulturnoj politici u Velikoj Britaniji i sadrži izveštaj koji je pripremljen za pomenuti okrugli sto, sa ličnim stavom i procenom kulturne politike u Britaniji. Treći deo odnosi se na politiku u oblasti umetnosti i sadrži dokument britanske vlade, u javnosti poznat kao „Bela knjiga“, a koji je podneo predsednik vlade Parlamentu 1965. godine, u kojem se govori o položaju umetnosti u Velikoj Britaniji. Poslednji deo, o kulturnoj politici u Francuskoj, sadrži dokumentacioni prikaz knjige francuskog autora, „Za kulturu politiku“, iz 1967. godine, u kojoj je on izneo svoje lično mišljenje o tadašnjim kulturnim prilikama u Francuskoj dajući i predloge za prevazilaženje nekih od aktuelnih problema u to vreme. Na početku je dat Sadržaj, a nakon svakog dela nalaze se zaključci i preporuke.