Prikazani svi od ukupno 4 rezultata

Kultura u radnim organizacijama materijalne proizvodnje Beograda

U ovoj istraživačkoj studiji, Branimir Stojković ističe da je razvoj kulture u radnim organizacijama materijalne proizvodnje u jugoslovenskom društvu postao aktuelan sa njegovim opredeljenjem za izgradnju samoupravnog društveno-ekonomskog sistema. Ono što je doprinelo razvoju kulture u radnim organizacijama materijalne proizvodnje bila je ustavna reforma, usvajanje Zakona o udruženom radu i samoupravnom interesnom organizovanju kulture. Ovim istraživanjem, autor želi da pokaže u kojoj je meri kultura u određenim radnim organizacijama počela da ostvaruje normativne odredbe o kulturi – kao sastavni deo njihove, ali i ukupne društvene (samoupravne) prakse. Kroz istraživanje je predstavljeno koliko su organizacije udruženog rada u materijalnoj proizvodnji postale aktivni nosioci društvenih ciljeva politike razvoja kulture. Kao indikatori za istraživanje razvijenosti kulture u radnim organizacijama korišćeno je šest oblasti kulturnih aktivnosti: širenje interesovanja za knjigu, kultura rada, kulturno estetsko obrazovanje, korišćenje kulturnih dobara, razvijanje likovnog stvaralaštva i amaterizam u radnim organizacijama. U prvom delu istraživanja, autor govori o materijalnom činiocu razvoja kulture u organizacijama udruženog rada; zatim govori o kulturno-umetničkom amaterizmu, saradnji sa kulturnim ustanovama, o kulturnim programima i bibliotekama u radnim organizacijama materijalne proizvodnje, organizatorima kulturnog života i o planiranju razvoja kulture. U okviru Priloga, dat je spisak radnih organizacija obuhvaćenih istraživanjem, potom tabele, a na kraju Upitnik o kulturnim interesovanjima i potrebama radnika u beogradskim radnim organizacijama.

Program razvoja kulture u SR Srbiji 1971–1980.

Pre izrade ovog nacrta programa, autori su izvršili opsežne pripreme, u vidu savetovanja o problemima planiranja kulturnog razvoja u opštinama i Republici, kao i o metodologiji planiranja. Autori su sproveli anketu u opštinama radi prikupljanja podataka o kapacitetima kulturnih ustanova i njihovim planovima kulturnog razvoja za period od 1971. do 1980. godine. Iako nisu prikupljeni svi podaci, ostvarena je mogućnost da se prikaže globalna projekcija razvoja ustanova kulture. Takođe, u pripremanju plana inicirana je izrada nekoliko studija koje su u obliku priloga objavljene u posebnoj svesci. U okviru ovog istraživanja, najpre je dat osvrt na dotadašnje zadatke i razvoj, i na realizaciju prethodnog plana kulturnog razvoja (od 1966–1970), potom se govori o izvorima finansiranja delatnosti kulture, o investicionim ulaganjima, o problemima kulturnog razvoja sela, o kadrovima, o kulturnom razvoju narodnosti, o reformi u kulturi, o radnim organizacijama. U drugom poglavlju se razmatra kulturni razvoj opština, a u trećem su date projekcije razvoja kulturnih delatnosti. Prema autorima, izneta orijentacija u daljem kulturnom razvoju Republike Srbije podrazumeva proširenje postojeće mreže kulturnih institucija, angažovanje novih stručnih kadrova i poboljšanje strukture zaposlenih u kulturnim delatnostima, modernizovanje organizacije i metoda rada kulturnih ustanova, obezbeđivanje uslova za šire i savremenije kulturno komuniciranje. Plan kulturnog razvoja Republike predstavlja sintezu više različitih razvojnih tokova: planiranih delatnosti i funkcija koje su od šireg značaja i u nadležnosti Republike i pokrajina, zatim onih u opštinama i, najzad, onih u kulturnim institucijama i njihovim udruženjima. Na početku je dat Sadržaj, a u okviru istraživanja i tabele.

Rad i kultura – Kultura rada

U ovom istraživanju, Veselin Ilić razmatra mogućnost određivanja kulture kao stvaralaštva, što nužno pretpostavlja stvaralačku prirodu rada koja se ne može istraživati samo u konkretnim i empirijskim oblicima rada u savremenom društvu. Autor ističe da je neophodno posegnuti za opštim sociološkim svojstvima rada u kojima se nalaze i tragovi stvaralačkog rada, prekriveni naslagama otuđenja nastalim u procesu istorijske podele rada. U istraživanju stvaralačkiih svojstava rada, koje su pretpostavka zasnivanja kulture kao stvaralaštva, čovek se javlja i kao subjekat i kao objekat rada, što ukazuje i na polivalentnost stvaralaštva rada u ljudskom tvorenju istorije. Kategorija „kultura rada“ često se sreće u teorijskim radovima, kao i svakodnevnoj upotrebi tadašnjeg jugoslovenskog društva. Kultura rada, kao oblik razvijanja kulturnih delatnosti u udruženom radu, našla se i u programskim dokumentima i odlukama društveno-političkih organizacija i samoupravnih organa. Postala je pomoćni termin ne samo u političkom govoru već i u stručnim i naučnim raspravama. Međutim, nedovoljno precizna upotreba ove kategorije istovremeno je izazivala istraživačko i naučno interesovanje, kao i često terminološko neprihvatanje. Stoga, ovo istraživanje detaljnije razmatra osnovne odrednice pojma kultura rada, bazirajući se na nekoliko osnovnih definicija ovog pojma. Zaključni stav autora jeste da se prava kultura rada pokazuje u uspostavljanju jedinstva rada, kao „carstva nužnosti“, i kulture, kao „carstva slobode“. Time se omogućava sloboda stvaralaštva u radu koja treba da izraste u sistemu slobodnog i neposredovanog samoupravljanja.

Razvoj kulture u SR Srbiji 1971–1980.

Ova studija je nastala prema nacrtu programa razvoja kulture SR Srbije. Autori Programa ističu da u planiranom periodu ostaju i dalje aktuelni dugoročni ciljevi kulturnog razvoja formulisani u prethodnom periodu, a koji se odnose na: izgradnju samoupravnih odnosa, demokratizaciju i socijalizaciju kulture, smanjenje razlika u kulturnoj razvijenosti pojedinih krajeva, stvaranje uslova za šire participiranje svih slojeva stanovništva u kulturnim aktivnostima, slobodan i svestran razvoj nacionalnih kultura. Veliki broj autora je učestvovao svojim istraživanjima u okviru ove studije. U prvom poglavlju daju osvrt na dotadašnji razvoj i projekciju izdataka za kulturu u narednom periodu, iznoseći osnove budućeg programa razvoja kulture; u drugom poglavlju govore o reformi kulture i težištu kulturne politike za naredni period; u trećem poglavlju govore o funkcijama i investicijama Republike i drugih društveno-političkih zajednica, kao i o njihovim nadležnostima i odgovornostima; u četvrtom poglavlju predstavljaju programe kulturnog razvoja društveno-političkih zajednica; u petom poglavlju iznose program razvoja po delatnostima u kulturi; u šestom poglavlju je Predlog plana kulturnog razvoja od 1971. do 1980. godine, a u sedmom – Prilog u vidu kulturnih standarda za naselja i gradove. Na početku je dat Sadržaj, a u okviru opsežne studije nalaze se i tabelarni prikazi.