Prikazani svi od ukupno 2 rezultata

Pozorište i publika – Sociološko istraživanje publike beogradskih pozorišta (Kultura – Istraživanje, sv. 4)

Istraživački projekat „Pozorište i publika“ urađen je za potrebe Gradske samoupravne interesne zajednice kulture Beograda. Na početku istraživanja, Vera Ikonomova daje pogled na ciljeve tadašnje kulturne politike vezane za demokratizaciju kulturnih dobara, uključivanje u kulturne događaje što većeg broja stanovnika. Kada se govori o pozorištu, to nije povezano samo sa administrativnom odlukom o „popunjavanju“ gledališta (potpisivanje ugovora između pozorišta i radnih organizacija), jer je odlazak u pozorište rezultat ne samo napora teatra već isto tako i slobodne odluke samih gledalaca. Osnovno pitanje koje ona postavlja jeste kako motivisati gledaoce i šta pozorište treba (i može) da uradi kako bi odziv gledalaca bio veći. Konstatuje da su beogradska pozorišta činila napore da povećaju broj gledalaca, ali isto tako i da dosadašnji pokušaji nisu bili dovoljni. Stoga je postavljeni cilj ovog projekta bio istražiti problem povećanja posećenosti beogradskih pozorišta, što je povezano sa istraživanjem karakteristika publike (stalnih gledalaca) beogradskih pozorišta. Izabran je metod anketnog upitnika u pismenoj formi. Na osnovu dobijenih podataka, V. Ikonomova je uradila analizu rezultata istraživanja, nakon čega sledi i zaključak. Na početku istraživanja dat je Sadržaj, a na kraju istraživanja dati su tabelarni prikazi odgovora anketiranih posetilaca.

Pozorište i publika (Istraživanja i Dokumentacija, sv. 3)

Autori ove istraživačke studije ističu da je njen predmet i cilj da se iznađe put ka rešavanju postojeće krize publike i to kroz ispitivanje karakteristika upravo nepublike, kao i uslova koji čine jednima pozorište dostupnim a drugima nedostupnim. Takođe, ovde se radi i o razumevanju razlika u kulturnim potrebama i navikama ljudi. Stoga su se prvenstveno vodili demografskim i društvenim karakteristikama i uslovima, odnosno kvantitativnim odrednicama gledalaca i negledalaca, kao što su: socijalno poreklo, obrazovanje, zanimanje, udaljenost mesta stanovanja od pozorišta, interesovanje za druge kulturne aktivnosti itd. Uzorak istraživanja činili su stanovnici iznad osamnaest godina starosti, i to u tri grada Srbije – Beograd, Niš, Šabac, u kojima je razvijena pozorišna delatnost. U prvom delu publikacije dati su rezultati empirijskog istraživanja (ne)publike pozorišta sa grafikonima i zaključcima. U drugom delu su prikazani rezultati razgovora sa pozorišnim ekspertima o publici, o pozorišnoj delatnosti, o pozorišnim stvaraocima i sl., a u trećem delu je pozorišna publika posmatrana iz teorijskog i metodološkog ugla, što je pojašnjeno i kroz tabele. U četvrtom delu su predstavljeni rezultati istraživanja članova Pozorišne komune, samoupravne zajednice čiji je cilj da radi na poboljšanju komunikacije između pozorišnih institucija i gledalaca, odnosno na približavanju pozorišta radnim ljudima, razvijanju kulturnih navika, uspostavljanju saradnje Narodnog pozorišta sa radnim organizacijama, stvaranju pozorišne publike i sl. U okviru ovog dela nalaze se i tabelarni prikazi, a na kraju su izvedeni zaključci. Na početku publikacije dat je Sadržaj.