Prikazan jedan rezultat

Funkcija radničkih i narodnih univerziteta i domova kulture u gradskim i prigradskim naseljima Beograda

U ovoj studiji, autori se bave problemom funkcionisanja vrlo specifične vrste organizacija u oblasti kulture kakvi su narodni univerziteti i domovi kulture. Beograd je, razvijajući se, od ranih 50-ih pa sve do poznih 70-ih godina, izgradio veliki broj objekata namenjenih upravo ovim organizacijama. To su u prvoj fazi bili pretežno narodni i radnički univerziteti, a kasnije sve više domovi kulture i centri za kulturu, kao celovite kulturno-obrazovne organizacije. U studiji je, takođe, dat kratak hronološki pregled njihovog nastanka. U zaključku ove studije navodi se da je potrebno da Beograd ima određeni broj specijalnih kulturno-obrazovnih organizacija koje će biti središta raznorodnih kulturnih dešavanja i izvori širokih kulturnih informacija. Polivalentne, multimedijalne organizacije treba da pokrivaju one delove Beograda gde takvih organizacija nema, a posebno treba voditi računa o specifičnim potrebama nekih delova populacije, kao što su deca, omladina i stari. Data je preporuka da se gradsko područje Beograda stratifikuje na podzone, sa tačke gledišta kulturne privilegovanosti, odnosno deprivilegovanosti stanovništva. Tako su beogradske opštine klasifikovane u tri zone: najmanje, male i velike privilegovanosti. U cilju što potpunijeg sagledavanja unutrašnjih odnosa u istraživanim organizacijama, kao i njihovih odnosa sa društvenom sredinom, preimenjen je standardizovani upitik od dve grupe pitanja. Na početku studije dat je Sadržaj, a na kraju je tabelarni pregled po opštinama.