Prikazani svi od ukupno 2 rezultata

Mladi i religija, Studija 3.

Ovde je data treća studija u okviru šireg projekta „Religija u kulturi svakodnevnog života stanovnika Beograda“. Studija se bavi odnosom mladih prema religiji i podeljena je u tri poglavlja, u kojima autori pokušavaju da daju odgovore na sledeća pitanja: šta je religija, od kojih se elemenata sastoji religija, koji su društveni uzroci religije, koje su funkcije religije u društvu. Pored toga, oni istražuju i odnos religije i socijalizma, religiju kao kulturnu činjenicu, odnos kulture svakodnevnog života u samoupravnom društvu i religijske svesti, verske pokrete i sekte, pitanje verske netrpeljivosti, odnos duhovnih pokreta i Saveza socijalističke omladine. Prvo poglavlje je autorke Sonje Liht, „Mogući okviri istraživanja odnosa mladih prema religiji“, drugo je „Sociokulturni okviri delovanja novih verskih pokreta i sekti u Beogradu“, autora Branimira Stojkovića, dok je treće poglavlje, čiji je autor Vladimir Anđelković, posvećeno evro-indijskim sektama u Jugoslaviji sa osvrtom na religijsku kulturu mladih u Beogradu. Na početku studije dat je Sadržaj.

Nauka i kultura kao stvaralačke subjektivne strane socijalističkog preobražaja (Nacrt istraživačkog projekta)

U nacrtu ovog istraživačkog projekta razmatraju se stvaralački potencijali nauke i kulture, koje se definišu kao procesi društveno sticanih i društveno širenih vrednosti. Predmet istraživanja je teorijsko promišljanje i empirijsko saznavanje nauke i kulture kao subjektivnih aktera proizvodnih snaga i socijalističkih (proizvodnih) odnosa. Pored toga, predmet istraživanja je i analiza odnosa idejno-političkih opredeljenja o društvenoj ulozi nauke i kulture i društvenoj praksi u okviru jugoslovenske zajednice. U radu se polazi od hipoteze da nauka i kultura imaju potencijal subjektivnih stvaralačkih snaga, ali da je zbog unutrašnjih protivurečnosti razvitka jugoslovenskog društva taj potencijal znatno umanjen. U tom smislu, ovo istraživanje ima za cilj da, otkrivajući te protivurečnosti i kroz teorijska promišljanja, doprinese njihovom razrešavanju, odnosno stvaranju preduslova za to da nauka i kultura dobiju aktivniju ulogu u socijalističkom preobražaju društva. Pored uvodnog dela, koji obuhvata pristup, predmet i društveni kontekst istraživanja, slede poglavlja koja se detaljnije bave posebno naukom, a posebno kulturom – kao stvaralačkim subjektivnim snagama samoupravnog društva. Autori smatraju da će istraživanje, koje je usledilo nakon ovog nacrta, dati rezultate čiji će cilj biti celovitije koncipiranje kulturne politike Jugoslavije.