Prikazani svi od ukupno 2 rezultata

Samoupravno interesno organizovanje u kulturi Beograda – sa osvrtom na odnos Gradske samoupravne interesne zajednice kulture i opštinskih samoupravnih interesnih zajednica

Ovo istraživanje je dopuna studije „Razvoj samoupravnih interesnih zajednica kulture u SR Srbiji van SAP“, koja se u isto vreme radila u Zavodu za proučavanje kulturnog razvitka. Naime, od 70-ih godina XX veka, primetan je intenzivniji razvoj samoupravnog interesnog organizovanja, koji je bio podstaknut određenim ustavnim odredbama, nakon čega nastaje i Zakon o udruženom radu. Istraživanje Radoslava Đokića odnosi se na Beograd, koji kao glavni grad Srbije i Jugoslavije predstavlja složenu društveno-političku zajednicu sa složenim sistemom samoupravnog interesnog organizovanja u kulturi. Stoga je i jedan od ciljeva autora istražiti odnos Gradske samoupravne interesne zajednice kulture i opštinskih samoupravnih interesnih zajednica kulture. Ova svojevrsna analiza razvoja samoupravnih odnosa u kulturi Beograda, uz osvrt na SIZ-ove kulture, sadrži konstatacije, stavove i predloge koji bi omogućili da osnovni pravci akcije u razvoju sistema samoupravnog interesnog organizovanja budu usmereni na dva područja: a) na razvijanje samoupravnog sistema udruživanja rada i sredstava za zadovoljenje kulturnih potreba; b) na izgradnju i usavršavanje najraznovrsnijih oblika samoupravnog interesnog organizovanja i odlučivanja koji će biti u funkciji zadovoljavanja kulturnih potreba i interesa, što vodi daljem ostvarivanju ustavnih prava radnih ljudi i građana. U prvom delu istraživanja, autor govori o predmetu i zadatku samog istraživanja, a u drugom o mogućnosti naučnog istraživanja grada, odnosno zasnivanju sociologije grada ili urbane sociologije, kao i o prostornoj dimenziji grada. Treći deo se odnosi na samoupravno interesno organizovanje kulture, a u četvrtom se govori o razvoju opština u Beogradu – kao daljem procesu decentralizacije i strukturi samoupravnog interesnog organizovanja kulture u Beogradu. Na početku je dat Sadržaj, a na kraju su tabele.

Srednjoročni program razvoja kulture u duvanskoj industriji Niš

U ovoj istraživačkoj studiji, Branimir Stojković polazi od toga da je kultura sastavni deo udruženog rada i života radnika, pa je zato „podruštvljavanje kulture“ zadatak koji treba ostvariti. Ističe da je težište samoupravnog preobražaja kulture upravo u osnovnoj organizaciji udruženog rada, koja je središte kulturne politike samoupravnog društva i gde se odvijaju kulturne aktivnosti radnika. Jedan od bitnih zadataka osnovne organizacije udruženog rada jeste planiranje kako sopstvenog, tako i kulturnog razvoja. Treba reći da je u Zavodu za proučavanje kulturnog razvitka još 1976. godine započeto sa radom na istraživačkom projektu „Kultura rada“, u čijem je nacrtu bilo predviđeno i obavljanje empirijskih istraživanja u radnim organizacijama u Srbiji, od kojih je jedna Duvanska industrija Niš. U cilju saznavanja kulturnih interesovanja radnika DIN-a, sačinjen je upitnik za anketiranje radnika, a obavljen je i grupni intervju sa predstavnicima organa samoupravljanja i društveno-političkih organizacija DIN-a. U prvom delu studije, autor daje analizu proizvodno-tehnološke osnove i društveno-ekonomskog razvoja Duvanske industrije Niš. Potom analizira samoupravne odnose i samoupravno organizovanje u DIN-u, informisanje, obrazovanje, uređenje radne sredine, zatim načine korišćenja slobodnog vremena, bavljenje sportom i rekreacijom, čitanje knjiga radnika ove industrije, kulturne samodelatnosti, kao i koliko radnici posećuju kulturne ustanove. Daje i predloge o merama koje treba da uđu u Srednjoročni program razvoja kulture u fabrici. Na početku studije nalazi se Sadržaj, u okviru istraživanja su tabelarni prikazi, a na kraju su recenzije Vere Ikonomove i Ružice Rosandić.