Prikazan jedan rezultat

Rad i kultura – Kultura rada

U ovom istraživanju, Veselin Ilić razmatra mogućnost određivanja kulture kao stvaralaštva, što nužno pretpostavlja stvaralačku prirodu rada koja se ne može istraživati samo u konkretnim i empirijskim oblicima rada u savremenom društvu. Autor ističe da je neophodno posegnuti za opštim sociološkim svojstvima rada u kojima se nalaze i tragovi stvaralačkog rada, prekriveni naslagama otuđenja nastalim u procesu istorijske podele rada. U istraživanju stvaralačkiih svojstava rada, koje su pretpostavka zasnivanja kulture kao stvaralaštva, čovek se javlja i kao subjekat i kao objekat rada, što ukazuje i na polivalentnost stvaralaštva rada u ljudskom tvorenju istorije. Kategorija „kultura rada“ često se sreće u teorijskim radovima, kao i svakodnevnoj upotrebi tadašnjeg jugoslovenskog društva. Kultura rada, kao oblik razvijanja kulturnih delatnosti u udruženom radu, našla se i u programskim dokumentima i odlukama društveno-političkih organizacija i samoupravnih organa. Postala je pomoćni termin ne samo u političkom govoru već i u stručnim i naučnim raspravama. Međutim, nedovoljno precizna upotreba ove kategorije istovremeno je izazivala istraživačko i naučno interesovanje, kao i često terminološko neprihvatanje. Stoga, ovo istraživanje detaljnije razmatra osnovne odrednice pojma kultura rada, bazirajući se na nekoliko osnovnih definicija ovog pojma. Zaključni stav autora jeste da se prava kultura rada pokazuje u uspostavljanju jedinstva rada, kao „carstva nužnosti“, i kulture, kao „carstva slobode“. Time se omogućava sloboda stvaralaštva u radu koja treba da izraste u sistemu slobodnog i neposredovanog samoupravljanja.