Prikaz 37–48 od 260 rezultata

Dosije kulture Beograda, godina 1982. V

Dosije kulture Beograda V predstavlja izvor sistematizovanih podataka o stanju u kulturi i razvijenosti kulturnih delatnosti na teritoriji grada 1982. godine. Pored posedovanja stručnih i naučnih podataka, pravljen je s namerom da pomogne nosiocima kulturne politike u planiranju njihovih kulturnih aktivnosti na objektivnim činjenicama. Takođe, na ovaj način i lokalne sredine su imale uvid u sopstvene potencijale, kao i u svoj položaj u odnosu na druge sredine. Od koristi je bio i društveno-političkim organizacijama kulture Beograda u cilju praćenja stanja u ovoj oblasti. Podaci za Dosije kulture prikupljani su svake druge godine i to iz nekoliko izvora: organizacija udruženog rada u kulturi, samoupravno-interesnih zajednica kulture i iz mesnih zajednica. Ovde je dato šest statistički obrađenih celina sa prikazanim podacima u tabelama: ustanove kulture od gradskog i republičkog značaja; opštinske interesne zajednice kulture, biblioteke i polivalentni centri; mesne zajednice (zbog nedovoljnih sredstava, uzorak je bio ograničen), kulturno-umetnički amaterizam; slobodne pozorišne grupe, muzički ansambli. U okviru ovih celina izneti su podaci prema: prostornim uslovima, članstvu, ostvarenim sredstvima, gostovanjima, nastupima i dr., uz adresare. Na početku se nalazi Sadržaj.

Društveni i materijalni položaj likovnih umetnika

Na zahtev Udruženja likovnih umetnika Srbije da se prouče uslovi pod kojima žive i rade likovni umetnici, u Zavodu za proučavanje kulturnog razvitka urađen je nacrt projekta, dobijena su sredstva a potom se pristupilo njegovoj realizaciji. Istraživanjem su obuhvaćeni svi likovni umetnici (slikari, vajari, grafičari) članovi ULUS-a koji žive na teritoriji SR Srbije. Istraživanje je izvedeno metodom ankete i intervjua, pomoću upitnika sa otvorenim pitanjima. Istraživačka studija je podeljena u pet delova. U prvom delu je dat kratak istorijski pregled problema koji se obrađuje; u drugom delu se ispituje materijalni položaj likovnih umetnika. Treći deo sadrži pregled mišljenja i stavova likovnih umetnika i likovnih stručnjaka o mogućnostima ravnopravnog učestvovanja likovnih umetnika u društvenim zbivanjima, kao i njihovog uticaja na sopstveni položaj u zemlji; dat je i pregled objektivnih pokazatelja o društvenim ulaganjima u razvoj likovnih umetnosti, kao i pregled propisa koji određuju društveno-ekonomski položaj samostalnih likovnih umetnika. Četvrti deo je posvećen Prodajnoj galeriji, kao jedinstvenoj instituciji u okviru koje se obavlja prodaja i otkup umetničkih dela, a u petom delu je predstavljen izbor iz socioloških studija posvećenih istom problemu uz primere drugih zemalja. Podaci su dati u vidu procenata, a prikazani su i u tabelama. Na kraju studije dat je Sadržaj.

Društveni položaj slobodnih umetnika (Studije i istraživanja)

U ovoj publikaciji dati su rezultati sociološkog istraživanja Vujadina Jokića i Svetislava Pavićevića na temu slobodnih umetnika. Publikacija sadrži četiri dela. U prvom delu je dat pogled na istoriju položaja umetnika, na društveno-ekonomske faktore položaja umetnika i na instituciju slobodnog umetnika. U drugom delu je objašnjen pristup istraživanju slobodnih umetnika; u trećem delu su dati rezultati sprovedenog istraživanja – uzroci opredeljenja umetnika za status slobodnog umetnika, materijalni položaj slobodnih umetnika, pravni položaj slobodnih umetnika, primeri odnosa društva prema slobodnim umetnicima, prednosti i nedostaci statusa slobodnog umetnika, društveni položaj slobodnih umetnika. U četvrtom delu je izložen upitnik koji je bio osnova za izvođenje empirijskog dela istraživanja slobodnih umetnika. Pojedini rezultati su dati kroz statističke podatke, a prikazani su i u okviru tabela. Na početku publikacije nalazi se Sadržaj.

Društveno-ekonomski položaj kulture

U ovom radnom materijalu je dat pregled društveno-ekonomskog položaja kulturnih delatnosti sa posebnim osvrtom na materijalnu osnovu rada u kulturi Beograda. Predstavlja početak i deo je razgovora o predstojećem srednjoročnom planu, a ima za cilj da se objektivno prikaže društveni i ekonomski položaj kulture u Beogradu. Materijalom nije obuhvaćena celokupna kulturna delatnost, ali je učinjen pokušaj da se iznađu osnovne i najznačajnije društvene i materijalne pretpostavke koje bitno opredeljuju kulturni razvitak. U analizi materijalnog položaja kulturnih delatnosti razmatra se kretanje osnovnih ekonomskih pokazatelja kulturne delatnosti, kao i poređenje kulturnih sa drugim delatnostima (privreda, društvo). Osnivanje Samoupravne interesne zajednice kulture Beograda izdvojeno je kao značajno jer predstavlja osnovu ostvarivanja kulturne politike u gradu, te prevazilaženja budžetskog načina finansiranja. U posebnom prilogu je prikazano izdvajanje finansijskih sredstava, ne samo onih kojima raspolaže Samoupravna interesna zajednica kulture već i ostalih koja se izdvajaju na nivou opština, OUR-a i mesnih zajednica za kulturne delatnosti. Data je i struktura investicionih ulaganja u kulturu za obuhvaćeni četvorogodišnji period. Radni materijal ima Sadržaj, kao i tabelarne prikaze.

Društveno-ekonomski položaj kulture u Beogradu

Društveno-ekonomski položaj kulture u Beogradu je od 70-ih godina bila aktuelna tema ne samo za kulturne poslenike i OUR-e kulture već i za širu društvenu zajednicu. U ovom istraživanju Zavoda za proučavanje kulturnog razvitka iznosi se pitanje o tome da li će sve lošiji ekonomski položaj kulture u Beogradu, 80-ih godina, ugroziti dalji njen razvoj, s obzirom na to da u poslednja dva srednjoročna plana nije ostvaren planirani porast sredstava za kulturu. Na ovu činjenicu je ukazala i Gradska SIZ za kulturu. Stoga su istraživači Zavoda, na osnovu raspoložive dokumentacije, pokušali da isprate promene u ekonomskom statusu kulture za planski period od 1976. do 198o. godine. Statistički podaci za svaku kulturnu delatnost su izneti i u tabelama kojima su obuhvaćeni: prihodi kulture u odnosu na nacionalni dohodak; učešće kulturne delatnosti u ukupnom prihodu; ukupni prihodi i doprinos SIZ-ova kulture; sredstva Gradskog SIZ-a kulture; materijalni rashodi i dohoci; izdvajanje za fondove; gubici i investicije itd.

Društveno-ekonomski položaj radnih ljudi koji ličnim radom samostalno u vidu zanimanja obavljaju umetničku ili neku drugu kulturnu delatnost

Na početku ovog istraživanja, grupa autora govori o zakonskim pretpostavkama za konstituisanje umetničkog zanimanja, odnosno o ustavnim odredbama kojima je utvrđen društveno-ekonomski položaj radnih ljudi koji ličnim radom samostalno, u vidu zanimanja, obavljaju umetničku ili drugu kulturnu delatnost. Njihova prava i obaveze bi trebalo da budu jednaka sa onima koja imaju radnici u OUR-ima. Ostvarivanje tih prava i obaveza se obezbeđuje samoupravnim sporazumevanjem u okviru SIZ-ova i OUR-a u oblasti kulture, i odgovarajućih udruženja sa kojima ovi samostalni umetnici sarađuju. Imaju pravo na socijalno osiguranje, ali i obavezu plaćanja poreza od autorskih prava i patenata. Ipak, što se tiče obavljanja njihove umetničke delatnosti i plasmana umetničkih proizvoda, to ostaje u domenu ličnog snalaženja umetnika. Za potrebe ovog istraživanja, anketirani su književnici i književni prevodioci, dok su statistički podaci o likovnim i muzičkim umetnicima preuzeti iz prethodnih istraživanja o njihovom društvenom i materijalnom položaju. Autori ovog istraživanja ističu dva osnovna pitanja: šta za društvo znači odvajanje sredstava za samostalne umetnike i koliko je rad samostalnih umetnika društveno afirmisan. Ova pitanja su takođe blisko povezana sa kreiranjem kulturne politike u našoj zemlji.

Expert Meeting on the Methodology Applicable to the Definition of the Objectives of Cultural Development

Predstavljen je radni materijal sa konferencije stručnjaka evropskih zemalja ESPOO, organizovane pod pokroviteljstvom Uneska, a održane u Helsinkiju, prestonici Finske, od 17. do 19. marta 1976. godine. Sastanku su prisustvovali i predstavnici iz Jugoslavije, iz Zavoda za proučavanje kulturnog razvitka (dr Stevan M. Majstorović). Radi se o kreiranju metodologije koja bi se primenila u definisanju ciljeva kulturnog razvoja Evrope, pa je, u okviru ovog materijala, izloženo nekoliko metoda i kriterijuma pomoću kojih bi istraživanje bilo obavljeno. Na osnovu predstavljene agende sa sastanka, vidi se da su prisutni stručnjaci iz evropskih zemalja izneli analize postojećeg stanja kulturne politike i kulturnog razvoja u njihovim zemljama; da je predložena istraživačka metodologija; da su usvojene odgovarajuće metode za definisanje ciljeva kulturnog razvoja; predložene strategije planiranja kao metode kulturnog razvoja, a takođe i oblasti u kojima je urgentno da se sprovede istraživanje. Izneti su primeri Velike Britanije, Finske, Mađarske, Jugoslavije, Francuske, Čehoslovačke i dr. zemalja. U završnom izveštaju, izneti su zaključci i preporuke na osnovu prezentovanih primera, u okviru kojih je akcenat stavljen na ekonomske, političke i društvene odrednice. Ovaj radni materijal sadrži tabele, grafikone i mape.

Expert Meeting on the Methodology Applicable to the Definition of the Objectives of Cultural Development

Predstavljen je radni materijal sa konferencije stručnjaka evropskih zemalja ESPOO, organizovane pod pokroviteljstvom Uneska, a održane u Helsinkiju, prestonici Finske, od 17. do 19. marta 1976. godine. Sastanku su prisustvovali i predstavnici iz Jugoslavije, iz Zavoda za proučavanje kulturnog razvitka (dr Stevan M. Majstorović). Radi se o kreiranju metodologije koja bi se primenila u definisanju ciljeva kulturnog razvoja Evrope, pa je, u okviru ovog materijala, izloženo nekoliko metoda i kriterijuma pomoću kojih bi istraživanje bilo obavljeno. Na osnovu predstavljene agende sa sastanka, vidi se da su prisutni stručnjaci iz evropskih zemalja izneli analize postojećeg stanja kulturne politike i kulturnog razvoja u njihovim zemljama. Predložena je istraživačka metodologija i usvojene su odgovarajuće metode za definisanje ciljeva kulturnog razvoja. Takođe, predložene su strategije planiranja kao metode kulturnog razvoja, ali i oblasti u kojima je urgentno da se sprovede istraživanje. Izneti su primeri Velike Britanije, Finske, Mađarske, Jugoslavije, Francuske, Čehoslovačke i dr. zemalja. U završnom izveštaju, izneti su zaključci i preporuke na osnovu prezentovanih primera, u okviru kojih je akcenat stavljen na ekonomske, političke i društvene odrednice. Ovaj radni materijal sadrži tabele, grafikone i mape.

Experts meeting on cross-cultural studies methodology and problems related to the establishment of cultural atlases

U Beogradu je, u oktobru 1976. godine, održan sastanak stručnjaka za oblast proučavanja metodologije međukulturnih studija, kao i problema vezanih za uspostavljanje atlasa kulture. Ističe se velika zasluga Uneska na iniciranju i sintetizovanju postojećih naučnih spoznaja i uvida na polju međukulturnih studija, kao i na otvaranju širokog polja istraživanja koja je još potrebno preduzeti. U ovom dokumentu se nalazi: spisak učesnika (iz SSSR-a, Francuske, Jugoslavije, Švajcarske, Finske, Velike Britanije, Mađarske, Španije, Malezije); spisak dokumenata za rad na sastanku (među kojima je i Atlas kulture SR Srbije); agenda sastanka (rasprava o međukulturnom istraživanju, o metodologiji, o temama, o principima delovanja, o atlasima kulture). Sledi pozdravni govor dr Stevana Majstorovića, predsednika Odbora za kulturu Jugoslovenske komisije za saradnju sa Uneskom, a potom i primeri iz pomenutih zemalja na zadatu temu. U okviru dokumenta nalazi se i prezentacija S. Majstorovića „Atlasa kulture SR Srbije“ na engleskom, francuskom i srpskom jeziku, u kojem su prikazani svi aspekti dosadašnjeg kulturnog razvoja na našem području. Na kraju je finalni izveštaj sa održanog trodnevnog sastanka u Beogradu. Nakon ovog sastanka, usledila je Uneskova Generalna skupština u Najrobiju, na kojoj je usvojen srednjoročni plan aktivnosti Uneska.

Festival kulture mladih SR Srbije u Knjaževcu (Analiza dosadašnjeg razvoja sa pregledom programskog koncepta)

U ovom istraživačkom projektu, Branimir Stojković govori o rađanju ideje o festivalima mladih još u ranim pedesetim godinama, i to u manjim mestima Srbije. U slučaju Knjaževca, ideja se pokazala plodnom i evoluirala je do manifestacije republičkog i jugoslovenskog karaktera, pod nazivom Festival mladih Srbije (1974). Da bi se konkretnije uočile razvojno-funkcionalne mogućnosti Festivala mladih Srbije, autor se bavio istraživanjem kulturnog i društveno-ekonomskog konteksta Festivala, odnosno njegovim osnivanjem, organizacijom, programima, učesnicima, publikom, načinom selekcije programa, žiriranjem, kao i finansijskim izvorima. Takođe, dao je analizu odnosa lokalne i šire sredine prema ovoj kulturnoj manifestaciji, i odnosa knjaževačkog festivala prema drugim omladinskim (kulturnim) manifestacijama. Ciljevi su teorijski i empirijski, vezani za saznavanje da li uopšte postoji jedinstvena kultura mladih, ali i za formulisanje predloga o mogućem razvoju ovog festivala. Istraživanje na početku ima Sadržaj, a na kraju dodatak u vidu dokumentacije – Samoupravni sporazum o Festivalu kulture mladih i Statut Festivala kulture mladih Srbije.

Filmska i pozorišna publika Beograda, socijalno-kulturni uslovi formiranja u periodu 1961–1984.

Autor ove teorijsko-istraživačke studije, Miloš Nemanjić, polazi od razvoja Beograda u dvadesetogodišnjem periodu dajući glavne odrednice grada u sociološkom i kulturološkom pogledu, a u sprezi sa urbanizacijom i porastom broja njegovih stanovnika. Ističe ubrzani porast stanovništva, širenje gradskog prostora, neminovnu stambenu izgradnju, ali govori i o polarizaciji, naročito između onih obrazovanih, sa jedne strane, i onih bez školske spreme, sa druge strane. Među suprotnostima koje sagledava, izdvaja onu vezanu za veliku koncentraciju ustanova kulture (republičkog, gradskog i opštinskog značaja), i to u najužem centru grada, u odnosu na potrebe grada kao društvene celine. Međutim, paralelno se organizuju i ustanove kulture po opštinama, u cilju prilagođavanja svakodnevnim kulturnim potrebama građana, što opet ne znači i ispunjenost zadatka njihove pristupačnosti. S tim u vezi jeste i odlučivanje građana za učešćem u kulturnom životu i stvaranje publike, odnosno nepublike. U obuhvaćenom periodu desile su se krupne promene, ekonomske, političke, kulturne: privredna i društvena reforma, otvaranje naše zemlje ka svetu, međunarodna kulturna saradnja, osnivanje internacionalnih kulturnih manifestacija (naročito filmskih i pozorišnih). U toj klimi dinamičnog stvaralaštva, dolazi do diferenciranja kulturne ponude ali i kulturnih potreba, dok publika postaje aktivni činilac promene kulturne prakse. Stoga, M. Nemanjić studiozno razmatra ove pojmove sa sociološke, kulturološke, antropološke, istorijske tačke gledišta, oslanjajući se i na razmišljanja brojnih teoretičara. Najviše se bavi pozorištem i filmom, kao najzastupljenijim oblastima kulturnog života Beograda. Najpre proučava demografsku i društvenu strukturu stanovništva grada, a potom i socijalno-kulturni okvir koji Beograd nudi, ukazujući na problem teritorijalnog razmeštaja stanovništva i ustanova kulture. Jedna od metoda istraživanja koju autor primenjuje jeste i statistička, sa ciljem pružanja podataka o materijalnoj osnovi stvaranja pozorišne i filmske publike kod nas, i ukazivanja na njihove karakteristike. Na kraju publikacije dati su tabelarni prikazi, Bibliografija i Sadržaj.

Financement du développement culturel – Bibliographie sélective

U priloženoj bibliografiji su odabrane odrednice koje se odnose na finansiranje kulturnog razvoja u pojedinim zemljama. Odrednice se odnose pretežno na članke koji se bave navedenom temom, većina ih je na stranim jezicima a ima i naših odrednica objavljenih na francuskom.